ನನ್ನೊಳಗಿನ ಬೇತಾಳ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದೆ

ಸುತ್ತಾ-ಮುತ್ತಾ ಯೇನ್ ನೋಡ್ತೀ...

Thursday, 5 July 2012

ಭಾರತ ತನ್ನೊಳಗೆ ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡ ಬೆಂಕಿಯ ಚೆಂಡುಗಳು



• ಜಗತ್ತಿನಏಳನೇಅತಿದೊಡ್ಡರಾಷ್ಟ್ರಭಾರತ, ಉತ್ತರದಿಂದದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ 3214ಕಿ.ಮೀ., ಪೂರ್ವದಿಂದಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ 2933ಕಿ.ಮೀಉದ್ದ-ಅಗಲಹೊಂದಿದೆ. ಒಟ್ಟುಕರಾವಳಿತೀರ 7516ಕಿ.ಮೀ. ಭಾರತದಒಟ್ಟುವಿಸ್ತೀರ್ಣ- 32,87,263ಕಿ.ಮೀ

• ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ 15,106ಕಿ.ಮೀಯಷ್ಟುಬೃಹತ್ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯಗಡಿಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುವರಾಷ್ಟ್ರಭಾರತ. 7 ದೇಶಗಳಜತೆಗೆಭಾರತಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯಗಡಿಗಳನ್ನುಹಂಚಿಕೊಂಡಿದೆ.

• 16.4.1853ರಂದುಮುಂಬೈನಿಂದಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡಈಸಂಸ್ಥೆಯ, ಅತ್ಯಂತಹೆಚ್ಚಿನ 1.56ಮಿಲಿಯನ್ಉದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನುಹೊಂದಿರುವವಿಶ್ವದಅತಿದೊಡ್ಡಸಂಸ್ಥೆ- ಭಾರತೀಯರೈಲ್ವೇ

• ಪ್ರಾಚೀನಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದಖ್ಯಾತಹಾಗೂವಿಶ್ವದಮೊದಲವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ- ತಕ್ಷಶಿಲಾ

• ಮಾರ್ಚ್ 2003ರಗಣತಿಯಪ್ರಕಾರ, 55,78೦ಪತ್ರಿಕೆಗಳುಮತ್ತುನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳುಭಾರತದಲ್ಲಿಪ್ರಕಾಶಿತವಾಗುತ್ತವೆ. ಈಪೈಕಿಇಡೀಭಾರತದಲ್ಲೇಅತಿಹೆಚ್ಚುಪ್ರಸಾರವುಳ್ಳದಿನಪತ್ರಿಕೆ- ದೈನಿಕ್ಜಾಗರಣ್

• ವಿಶ್ವಪ್ರಸಿದ್ಧಭಾರತೀಯಚಿತ್ರನಿರ್ದೇಶಕ, ಮರೆಯಲಾರದಚಿತ್ರಗಳಾದಪಥೇರ್ಪಾಂಚಾಲಿ,ಅಪರಾಜಿತೊ, ಅಪುರ್ಸಂಸಾರ್, ಚಾರುಲತಾ, ಘರೇಬೈರೇಚಿತ್ರಗಳುಇವರಕೊಡುಗೆ. 1992 ನಿಧನರಾದಈಮಹಾನ್ಕಲಾವಿದ -ಸತ್ಯಜಿತ್ರೇ

• ಚಂದ್ರನತ್ತಉಪಗ್ರಹಕಳುಹಿಸಿ 6ನೇ ದೇಶಭಾರತ. ಈ ಯೋಜನೆಯಹೆಸರುಚಂದ್ರಯಾನ. ಈಯೋಜನೆಯಮೂಲಹೆಸರು – ಸೋಮಯಾನ

• ಪೈಥಾಗೋರಸ್ಪ್ರಮೇಯವನ್ನುಮೊದಲೇಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಪ್ರಾಚೀನಭಾರತದರೇಖಾಗಣಿತಜ್ಞ- ಬೋಧಾಯನ

• ಕೃತಕಜೀನ್ಆವಿಷ್ಕಾರಕ್ಕಾಗಿನೊಬೆಲ್ಪುರಸ್ಕೃತಭಾರತೀಯವಿಜ್ಞಾನಿ- ಡಾ| ಹರ್ಗೋಬಿಂದ್ಖುರಾನಾ

• ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಸರ್ಜರಿ ಕುರಿತು ಸಮರ್ಪಕ ಮಾಹಿತಿ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಪ್ರಾಚೀನಭಾರತದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ- ಸುಶ್ರುತ

• ’ಪರಮ್-1೦,೦೦೦’ ಈಸೂಪರ್ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ನಿರ್ಮಾತೃ ಡಾ| ವಿಜಯ್ಭಾಟ್ಕರ್

ಜಗತ್ತಿನ 7 ನೇಅತಿದೊಡ್ಡದೇಶ, 4ನೇದೊಡ್ಡಸೈನ್ಯ, 3ನೇದೊಡ್ಡರೈಲ್ವೆ, 2ನೇಹೆಚ್ಚುಜನಸಂಖ್ಯೆಯದೇಶ, 2ನೇಅತಿವೇಗವಾಗಿಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವಆರ್ಥಿಕಶಕ್ತಿ, 2ನೇಅತಿದೊಡ್ಡಅಕ್ಕಿಮತ್ತುಚಹಾಉತ್ಪಾದಕ, ಕಾಗೆಬಂಗಾರ (ಮೈಕಾ) ಮತ್ತುಹಾಲುಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿನಂ.1, ಜಗತ್ತಿನಅತಿದೊಡ್ಡಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದೇಶ, ಜಗತ್ತಿನಅತಿದೊಡ್ಡಕಾರ್ಮಿಕಶಕ್ತಿ, 2020 ರಲ್ಲಿವಿಶ್ವಶಕ್ತಿಯಸಾಮರ್ಥ್ಯದದೇಶ. ಏಕೆ ?ಹೇಗೆ ?




ಭಾರತಹೇಗಿತ್ತು ?

1೦,೦೦೦ವರ್ಷಗಳಕಾಲಭಾರತವಿಶ್ವದಗೌರವಆಕರ್ಷಣೆಗಳಕೇಂದ್ರವಾಗಿತ್ತು.ಬ್ರಿಟಿಷರುಕಾಲಿಡುವತನಕಜಗತ್ತಿನಅತಿಶ್ರೀಮಂತದೇಶವಾಗಿತ್ತು. 7೦೦ಕ್ರಿ.ಪೂ. ಮೊದಲವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯತಕ್ಷಶಿಲಾ – ಜಗತ್ತಿನ 1೦,5೦೦ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, 6೦ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿಅಧ್ಯಯನ.ತಮಿಳುನಾಡಿನತಂಜಾವೂರಿನಬೃಹದೇಶ್ವರಜಗತ್ತಿನಮೊದಲಗ್ರಾನೈಟ್ದೇವಸ್ಥಾನ, 8೦ಟನ್ತೂಕದಏಕಶಿಲೆಯಿಂದಮಾಡಿದ್ದು.೦ಕಂಡುಹಿಡಿದವನುಆರ್ಯಭಟ.235೦ಕ್ರಿ.ಪೂ.ಶಾಲಿಹೋತ್ರಪಶುವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದಪಿತಾಮಹ.

ಮುಂಬೈಡಬ್ಬಾವಾಲಾಗಳು

188೦ರಲ್ಲಿಆರಂಭವಾದಮುಂಬೈಯಲ್ಲಿಊಟದಬುತ್ತಿಪೂರೈಸುವಡಬ್ಬಾವಾಲಾಗಳಕೆಲಸಅದೀಗಮ್ಯಾನೇಜ್ಮೆಂಟ್ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಕುತೂಹಲಮೂಡಿಸಿದೆ. 5,೦೦೦ಡಬ್ಬಾವಾಲಾಗಳದಿನಕ್ಕೆ 4,೦೦,೦೦೦ಡಬ್ಬಿಗಳಂತೆಅವರಿಗೆಬೇಕಾದಊಟವನ್ನೇ 3 ಗಂಟೆಗಳಒಳಗಾಗಿತಲುಪಿಸುವ 99.9999ರಷ್ಟುನಿಖರವಾಗಿತಲುಪಿಸುವವ್ಯವಸ್ಥೆಯುಕಂಪ್ಯೂಟರ್ನನಿಖರತೆಯನ್ನೂಮೀರಿದೆ. ಸಿಕ್ಸ್ಸಿಗ್ಮಾಅಲಂಕೃತರು – ಹೆಚ್ಚಿನವರುಅನಕ್ಷರಸ್ತರು – ಆದರೆಎಂ.ಬಿ.ಎ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆಪಾಠಮಾಡುವಂತಿದ್ದಾರೆ.ಇನ್ನೊಂದುವಿಶೇಷವೆಂದರೆಡಬ್ಬಾವಾಲಾಗಳು 116 ವರ್ಷಗಳಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿಒಮ್ಮೆಯೂನಿರಶನಅಥವಾಮುಷ್ಕರಹೂಡಿಲ್ಲ. 5೦ಕೋಟಿರೂ.ಗಳಈವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬಡಬ್ಬಾವಾಲಾನೂಸಹಪಾಲುದಾರನೇ. ಈಸಂಸ್ಥೆಗೆಐಎಸ್ಒ 2೦೦೦ಮಾನ್ಯತೆದೊರೆತಿದೆ.ಸರಾಸರಿ 8ನೇತರಗತಿಓದಿರುವಡಬ್ಬಾವಾಲಾಗಳಉಪಜೀವನವುಇದೀಗಎಮ್ಬಿಎವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆಇಂದುಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ.

ವೈಜ್ಞಾನಿಕಸಾಧನೆಗಳು

ಇಸ್ರೋ-ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಯಿಂದಜಿ.ಎಸ್.ಎಲ್.ವಿ.ವರೆಗೆಸಾಧನೆಗಳವಿಕ್ರಮ.ಅಮೇರಿಕದಅಂತರಿಕ್ಷಬಜೆಟ್ 16 ಬಿಲಿಯನ್(8,೦೦೦ಕೋಟಿರೂ.) ಡಾಲರ್ಆದರೆಇಸ್ರೋದ್ದು – 7೦೦ಮಿಲಿಯನ್ಡಾಲರ್(35೦ಕೋಟಿರೂ.)ಮಾತ್ರ.

ಭಾರತದಹೆಮ್ಮೆಯಚಂದ್ರಯಾನಉಡಾವಣೆಯಶಸ್ವಿಯಾದಾಗ ‘ಕತಾರ್ಟ್ರಿಬ್ಯೂನ್’ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ‘ಅಲ್ವತನ್’ ಪತ್ರಿಕಾಬಳಗದಮುಖ್ಯಸ್ಥಅಹಮದ್ಅಲಿಬರೆಯುತ್ತಾರೆ – “ನಾವುಅರಬರುಇನ್ನೂಆಲೂಗಡ್ಡೆಚಿಪ್ಸ್ಮಾಡುವದರಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ. ಭಾರತದವರುಚಂದ್ರನಿಗೆಲಗ್ಗೆಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.ನಾವುಭಾರತದಡ್ರೈವರ್ಆಗಿರಲಿ, ಸಾಮಾನ್ಯಕಾರ್ಮಿಕನೇಆಗಿರಲಿಅವನನ್ನುಗೌರವದಿಂದಕಾಣಲೇಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆಅದಕ್ಕೆಅವರುಯೋಗ್ಯರು.ನಾವಾದರೋಪರಸ್ಪರಕುತಂತ್ರಹೂಡುವದರಲ್ಲಿ, ಕಿತ್ತಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಒಡಕುಮೂಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ.ನಾವುಕೇವಲಕವನಗಳನ್ನುಬರೆಯುತ್ತಾ, ವಿಲಾಸಮಾಡುತ್ತಾಇರಬಲ್ಲೆವು.ಈಗನಾವುಮಾಡಬಹುದಾದಕೆಲಸವೆಂದರೆಚಂದ್ರನಬಗ್ಗೆಹಾಡುವುದು, ನಮ್ಮದುಸ್ಥಿತಿಯಬಗ್ಗೆಅಳುತ್ತಾಕೂರುವುದು”!

ಪೇಪರ್ನಷ್ಟುತೆಳುವಾಗಿರುವನ್ಯಾನೋಪೇಪರ್ನಿಂದಬ್ಯಾಟರಿಸೆಲ್ತಯಾರಿಸಿದವರುಅಲ್ಟ್ರಾಥಿನ್ಬ್ಯಾಟರೀಸ್ಸೆಲ್ಲುಲೋಸ್ಅನ್ನುಬಳಸಿ.ಅಮೇರಿಕದಮೂರುವಿ.ವಿ.ಗಳಲ್ಲಿಸಂಶೋಧನೆಮಾಡುತ್ತಿರುವಭಾರತೀಯವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು – ಅಜೇಯನ್, ನಲ್ಲಮಾಸು, ಮುರುಗೇಶನ್, ಮಣಿಕೋಟ್, ಪುಷ್ಪರಾಜ್, ಕುಮಾರ್.

ಭಾರತದಆರ್ಶಿವರಾಮನ್(34) ಚೆನ್ನೈ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಹಾರ್ಡ್ಡ್ರೈವ್ನಲ್ಲಿ೫೦೦ಜಿ.ಬಿ.ಅಷ್ಟುಸ್ಥಳಾವಕಾಶದಲ್ಲಿ, 3೦ಟೆರ್ರಾಬೈಟ್ಕೂರಿಸುವಲ್ಲಿಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ನ್ಯಾನೋಕಣಗಳಆಧಾರಿತವಾಗಿನೀರಿನಸೋಸುವಿಕೆಯಂತ್ರವನ್ನುಮೊದಲಬಾರಿಗೆಐಐಟಿಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.ಇದನ್ನುನ್ಯಾನೋಟೆಕ್ನಾಲಜಿಎಂದರೆ, ಅಣುಪರಮಾಣುಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಕಣಗಳನಿಯಂತ್ರಣಮತ್ತುಬಳಕೆಎಂದರ್ಥ. ಇದರಲ್ಲಿಭಾರತಏನೂಹಿಂದುಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. 3,೦೦೦ವರ್ಷಗಳಹಿಂದೆಯೇಭಾರತದಖ್ಯಾತಉಕ್ಕು ‘ವೂಟ್ಸ್’ ನಲ್ಲಿಮತ್ತುಅಜಂತಾವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿಸಹಈತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಬಳಕೆಆಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾಸಾಧನೆಗಳುಇದ್ದರೂಸಹ, ಭಾರತವುಈಸಂಶೋಧನೆಗಳಿಗೆನೀಡುತ್ತಿರುವಹಣ 1,೦೦೦ಕೋಟಿರೂಪಾಯಿ,

ವಾಣಿಜ್ಯಚಿಂತಕರಲ್ಲಿಈಜಾಗತಿಕವಾಗಿಮೊದಲಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರುಕೊಯಮತ್ತೂರುಕೃಷ್ಣಪ್ರಹಲ್ಲಾದ್.ಸಿಕೆಪಿಎಂದೇಖ್ಯಾತರಾದಇವರ ‘ಬಾಟಮ್ಆಫ್ದಪಿರಾಮಿಡ್’ ಇತ್ತೀಚಿನಜನಪ್ರಿಯಪುಸ್ತಕ.ಇವರಲ್ಲದೇವಿಜಯಗೋವಿಂದರಾಜನ್, ರಾಮ್ಚರಣ್, ರಾಕೇಶ್ಖುರಾನಾಇವರುಜಗತ್ತಿನಮೊದಲ 50 ವಾಣಿಜ್ಯವ್ಯವಹಾರಚಿಂತಕರಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತಕ್ಕೆಭಾರತವೇಹೋಲಿಕೆ

‘ಟ್ಯಾಲಿ’ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ನ್ನುಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದಭರತ್ಗೋಯೆಂಕಾತಮ್ಮಹಿರಿಯರಿಂದಬಂದವಾಣಿಜ್ಯವ್ಯವಹಾರಗಳತಂತ್ರವನ್ನುತಂದೆಯವರಿಂದಕಲಿತರು.ಹಿರಿಯರಲೆಕ್ಕಾಚಾರಪದ್ಧತಿಗೆಒಂದುಕಂಪ್ಯೂಟರ್ಆಯಾಮನೀಡಿದರು.ಇಂದು ‘ಟ್ಯಾಲಿ’ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ತೃತೀಯಜಗತ್ತಿನಅತಿಬೇಡಿಕೆಯವಾಣಿಜ್ಯಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್, ಮಾತ್ರವಲ್ಲತನ್ನ 3೦% ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನುಅದುಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದೆ.‘ಟ್ಯಾಲಿ’ ಇ.ಆರ್.ಪಿ.9 ಎಂಬಹೊಸಆವೃತ್ತಿಯುಯಾವುದೇವ್ಯಾಪಾರಿಗೆತಾನುಕುಳಿತಸ್ಥಳದಿಂದಲೇತನ್ನವ್ಯವಹಾರವನ್ನುಎಲ್ಲಾರೀತಿಯಿಂದನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.ಅದಕ್ಕೆಡೈಯಲ್ಉಪ್ಕನೆಕ್ಶನ್ಇದ್ದರೂಸಾಕು.ಮುನಿಸಿಪಾಲಿಟಿಗಳಿಗೆಬೇಕಾದವಾಣಿಜ್ಯಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ‘ಟ್ಯಾಲಿಅಸೆಂಟ್ಫಾರ್ಗವರ್ನೆನ್ಸ್’ ಅನ್ನುಭರತ್ಅವರತಂಡಹೊರತಂದಿದೆ.

ಕಬ್ಬಿಣದತುಕ್ಕಿನಿಂದಚಿನ್ನ

ತುಕ್ಕುಹಿಡಿದಕಬ್ಬಿಣಉಕ್ಕಿನಕಂಪನಿಗಳನ್ನುಖರೀದಿಸಿಅವುಗಳಮೂಲಕಚಿನ್ನತೆಗೆದಭಾರತದಒಬ್ಬಸಾಮಾನ್ಯವ್ಯಾಪಾರಿಇಂದುವಿಶ್ವದಉಕ್ಕಿನಕೋಟೆಯಒಡೆಯ. ಅವರೇಲಕ್ಷ್ಮೀಮಿತ್ತಲ್. 12 ಬೃಹತ್ಪ್ರಮಾಣದಪ್ಲಾಂಟ್ಗಳಒಡೆಯನಾಗಿರುವಈತನಗೆಲುವಿನಯಾತ್ರೆಆರಂಭವಾದದ್ದುಇಂಡೋನೇಶಿಯಾದೇಶದಇಸ್ಪಾಟ್ಕಂಪನಿಯನ್ನುಕೊಳ್ಳುವುದರಮೂಲಕ.ಆರ್ಥಿಕಕುಸಿತದಿಂದಉಕ್ಕಿನವ್ಯಾಪಾರಬಸವಳಿದಿದ್ದಾಗಮಿತ್ತಲ್ಕಂಪನಿಭರ್ಜರಿಲಾಭಗಳಿಸಿತ್ತು.ಈತನಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಹರಡಿರುವುದುಕೆನಡಾದಿಂದಟ್ರಿನಿಡಾಡ್ವರೆಗೆ, ಟೊಬ್ಯಾಗೊದಿಂದಕಝಕಿಸ್ಥಾನದವರೆಗೆ.ಇನ್ನೊಂದುದೈತ್ಯಕಂಪನಿಅರ್ಸೆಲಾರ್ಅನ್ನುಕೊಂಡಿದ್ದುಕೆಲವೇನಿಮಿಷಗಳಮಾತುಕತೆಯಮೂಲಕ.“ತಮ್ಮಕೆಲವೇಮಾತುಗಳಲ್ಲಿನಡವಳಿಕೆಯಿಂದಮಿತ್ತಲ್ನಮ್ಮಹೃದಯವನ್ನುಗೆದ್ದರು” ಎಂದಿದ್ದರುಅರ್ಸೆಲಾರ್ಕಂಪನಿಯಮೊದಲಿನಡೈರೆಕ್ಟರ್ಗಳು.

ಪಾಕಿಸ್ಥಾನೀಯರಅಸೂಯೆ

ಅಂಬಾನಿಸೋದರರುಇಬ್ಬರಹಣಸೇರಿಸಿದರೆಇಡೀಕರಾಚಿಯಸ್ಟಾಕ್ಎಕ್ಸ್ಚೇಂಜಿನಲ್ಲಿರುವಎಲ್ಲಾಕಂಪನಿಗಳನ್ನುಖರೀದಿಸಿ, ಇನ್ನೂ 15,೦೦೦ಕೋಟಿರೂ.ಉಳಿಯುತ್ತದೆಎಂದುಗೋಳುಹೊಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವವರು – ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದಹಿರಿಯಪತ್ರಕರ್ತಡಾ.ಫಾರೂಖ್ಸಲೀಮ್.ಮುಂದುವರೆದುಹೀಗೆಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.

• ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದವರ್ಷದಎಲ್ಲಉತ್ಪಾದನೆಗಳನ್ನುಕೊಂಡು, 3೦,೦೦೦ಕೋಟಿರೂ. ಉಳಿಸುವಸಾಮರ್ಥ್ಯಭಾರತದಮೊದಲಾನಾಲ್ಕುಶ್ರೀಮಂತರಿಗಿದೆ. ಆನಾಲ್ವರುಚೈನಾದಮೊದಲನಲ್ವತ್ತುಶ್ರೀಮಂತರನ್ನುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.

• ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯುತನ್ನ 192 ಸದಸ್ಯರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿಅಫಘಾನಿಸ್ಥಾನದಚುನಾವಣೆಗೆಸಹಾಯಕೇಳಿದ್ದುಭಾರತದಚುನಾವಣಾಕಮಿಷನ್ಅನ್ನು. ಅಫಘಾನಿಸ್ಥಾನದರಾಜಧಾನಿಕಾಬುಲ್ಪಾಕಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆಯಲ್ಲವೇ? ಪಾಕಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆಏಕೆಕೇಳಲಿಲ್ಲ?

• ಈಭೂಮಿಯಮೇಲೆಅತ್ಯಂತಶ್ರೀಮಂತಮುಸ್ಲಿಂಆಗಿರುವಅಜಿಮ್ಪ್ರೇಮ್ಜೀವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದುಭಾರತದಲ್ಲಿ, ಅದೂಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ.

• ಭಾರತದಲ್ಲಿ 3 ಡಜನ್ಬಿಲಿಯಾಧಿಪತಿಗಳಿದ್ದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಒಬ್ಬನೇಒಬ್ಬಡಾಲರ್ಬಿಲಿಯಾಧಿಪತಿಇಲ್ಲ.

• ಭಾರತದಉದ್ಯಮಪತಿತನ್ನಹೆಂಡತಿಗೆಒಂದುಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆಕೊಟ್ಟಕಾಣಿಕೆಯಮೊತ್ತಕೇವಲ 3೦ಕೋಟಿರೂ.

• ಒಂದೇಪೂರ್ವಜರನ್ನು, ಒಂದೇಡಿ.ಎನ್.ಎ. ಹೊಂದಿರುವಮತ್ತುಒಂದೇರೀತಿಯಸಿನೆಮಾನೋಡುವಸಂಗೀತಕೇಳುವನಾವುಪಾಕಿಸ್ಥಾನಿಯರಲ್ಲಿಏನಿಲ್ಲ?

ಭಾರತೀಯರಲ್ಲಿಏನಿದೆ? - ಅವರುನಿರ್ಮಾಣದಬಗ್ಗೆಯೋಚಿಸಿದರೆ, ನಾವುನಿರ್ನಾಮದವಿನಾಶದಬಗ್ಗೆಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ.ನಮ್ಮತಲೆಯಲ್ಲಿರುವಹುಳಒಂದೇಮತ,ಮತ,ಮತ. ಭಾರತೀಯರುಎಲ್ಲದರಬಗ್ಗೆಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ.

ದೊಡ್ಡಣ್ಣನಮನೆಯಲ್ಲಿಭಾರತ

ಕಳೆದಡಿಸೆಂಬರ್ನಲ್ಲಿವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನಲ್ಲಿಅಮೇರಿಕದಅಧ್ಯಕ್ಷಒಬಾಮಾಮತ್ತುಭಾರತದಪ್ರಧಾನಿಮನಮೋಹನ್ಸಿಂಗರಮುಖಾಮುಖಿಮಾತುಕತೆನಡೆಯಿತು.ಸಿಂಗ್ರಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಮಾತುಕತೆಗಳನ್ನುಗುರುತುಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲುಕುಳಿತವರುಅವರಆಪ್ತಕಾರ್ಯದರ್ಶಿಜೈದೀಪ್ಸರ್ಕಾರ್ಭಾರತದವಿದೇಶಾಂಗಖಾತೆಯಲ್ಲಿರುವನವಯುವಕ.ಒಬಾಮಾಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಅಮೇರಿಕದಪರವಾಗಿಕುಳಿತವರುಅನಿವಾಸೀಭಾರತೀಯಅನಿಶ್ಗೋಯೆಲ್, ಅಮೇರಿಕದವಿದೇಶಾಂಗವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವನಕ್ಷತ್ರ. ಅದೇರೀತಿನಡೆದಅಫ್ಗನ್-ಪಾಕ್ಕುರಿತಮಾತುಕತೆಗಳಲ್ಲಿಅಮೇರಿಕದಪ್ರಮುಖರೊಂದಿಗೆಪಾಕ್-ಅಫ್ಘನ್ಗಳಅಮೆರಿಕದವಿಶೇಷಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿದ್ದವರುವಿಕ್ರಮ್ಸಿಂಗ್.

ಇದುಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವಭಾರತೀಯರಪ್ರಭಾವವನ್ನುತೋರಿಸುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲಿನಭಾರತೀಯರನಿಷ್ಠೆ-ನಿಯತ್ತು, ಪ್ರತಿಭೆ, ಕಠಿಣಪರಿಶ್ರಮಗುರುತಿಸಿಅದಕ್ಕೆನೀಡಿರುವಗೌರವವಷ್ಟೆ.ಇದಕ್ಕಿಂತಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನುಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದುಎರಡೂದೇಶಗಳಿಗೆನಷ್ಟಕಾರಿ.

ಒಬಾಮಾಗೆಸಹಾಯಕರಾಗಿಆಯಕಟ್ಟಿನಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿರುವಭಾರತೀಯಮೂಲದವರಸಂಖ್ಯೆ – 26.ಒಬಾಮಾಜೊತೆಗೆ 17 ಜನಪ್ರಮುಖಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.ಇದುಪಾಕಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿಗೆಸಿಲುಕಿಸಿದೆ.ಅಮೇರಿಕದಲ್ಲಿ 25ಲಕ್ಷಭಾರತೀಯರಿದ್ದು, 32 ಲಕ್ಷಚೈನೀಯರಿದ್ದಾರೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿಬೆಳೆದವಾತಾವರಣದಿಂದಾಗಿಮತ್ತುಒಳ್ಳೆಯಇಂಗ್ಲಿಷ್ಮಾತನಾಡುವಕಾರಣದಿಂದಭಾರತೀಯರುಅಮೆರಿಕನ್ರನೆಚ್ಚಿನಆಯ್ಕೆಆಗಿದ್ದಾರೆ.ಇತ್ತೀಚಿಗೆಪಾಕಿಸ್ಥಾನಕ್ಕೆನೆರವುನೀಡುವಾಗಯುಎಸ್ಏಯಿಡ್ಪ್ರಮುಖರಾಗಿರಾಜೀವ್ಶಾಹಇದ್ದದ್ದುಪಾಕ್ನವರಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚಿಗೆಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.

ಏನಿದುತಿರುಗು-ಮುರುಗು?

• ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಅತಿಹೆಚ್ಚುಹೃದ್ರೋಗಿಗಳನ್ನು, ಸಕ್ಕರೆಖಾಯಿಲೆಯುಳ್ಳವರದೇಶಭಾರತ. ಆದರೆಜಗತ್ತಿಗೆಯೋಗ, ಪ್ರಾಣಯಾಮ, ಆಯುರ್ವೇದಗಳನ್ನುನೀಡಿದದೇಶಭಾರತ.

• ‘ಜಗತ್ತೇಒಂದುಕುಟುಂಬ’ ಎಂದಿದ್ದುಭಾರತ. ಆದರೆಅತಿವೇಗದಲ್ಲಿಕುಟುಂಬಗಳುಒಡೆಯುತ್ತಿರುವುದುಮತ್ತುದಂಪತಿಗಳವಿಚ್ಛೇದನಗಳುಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದುಭಾರತದನಗರಗಳಲ್ಲಿ.

• ಜಡವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿಯೂಪರಮಾತ್ಮಇದ್ದಾನೆಎನ್ನುತ್ತದೆಭಾರತ. ಆದರೆತನ್ನವರನ್ನೇಕೀಳೆಂದುದೂರತಳ್ಳುವ, ತಾವುಹೀನರುಎಂದುಭಾವಿಸಿದೂರವೇಉಳಿಯುವಜನರಿರುವುದುಭಾರತದಲ್ಲಿ.

• ಹಾಕಿ, ಚೆಸ್, ಕರಾಟೆ, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ಗಳನ್ನುಜಗತ್ತಿಗೆತೋರಿದ್ದುಭಾರತ. ಮೊದಲಓಲಂಪಿಕ್ವೈಯಕ್ತಿಕಸ್ವರ್ಣಗೆಲ್ಲಲುಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರ 62 ವರ್ಷಗಳುಬೇಕಾದವೇ ?

• ಜಗತ್ತಿಗೆನೀತಿನಿಯಮನಡವಳಿಕೆಜೀವನಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನುಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಭಾರತವುಜಗತ್ತಿನಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ೮೪ನೇಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ. ‘ಕಾಯಕವೇಕೈಲಾಸ’ ಎಂದಈಕರ್ಮಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಪಡ್ಡೆಹೊಡೆದುಕೊಂಡುಸುತ್ತುತ್ತಿರುವಯುವಕರಸಂಖ್ಯೆ೫ಕೋಟಿಯಂತೆ. ಇದುಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಜನಸಂಖ್ಯೆಯ

Monday, 28 May 2012

ತರಲೆ ಪ್ರಶ್ಣೆಗಳು....!

ತರಲೆ ಪ್ರಶ್ಣೆಗಳು....!




೧೬."ಅಪಾಯ" ಚಿಹ್ನೆ ಯ ತಲೆಬುರುಡೆಯ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎರಡು ಎಲುಬು 


ಯಾವ ಅಂಗದ್ದು..?!!

೧೭.ಹೈವೇ ಪೋಲೀಸ್ ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್ ನ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೊದಲು "ಚೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಇದೆ’ ಎಂಬ 



ಮಾಹಿತಿಯ ಬೋರ್ಡ್ ಹಾಕುವುದೇಕೆ..?!!

೧೮.ಕಪ್ಪು-ಬಿಳುಪಿನಲ್ಲಿ ಬಿಳಿಯಲ್ಲಿ ೭ ಬಣ್ಣಗಳಿದ್ದರೆ ಕಪ್ಪಿನೊಳಗೆಷ್ಟುಬಣ್ಣಗಳಿವೆ..?!!


೧೯.ಮನುಷ್ಯನ ಶ್ರಮವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದು ಯಂತ್ರಗಳ ಕೆಲಸ ವಾದರೆ 



ವ್ಯಾಯಾಮ ಯಂತ್ರದ ಕೆಲಸವೇನು..?!!


೨೦.ಹುಚ್ಚರು ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆಯೇ..?!!

Sunday, 15 April 2012

* ಹಕ್ಕೆಹೊಳ್ಳಿ.........!!!


ಹವೀಕರ ಹಕ್ಕೆಹೊಳ್ಳಿ.........!!!

ಯೆಂಗ ಹವೀಕರು ಹೇಂಗೆ ಅಂದ್ರೆ 
ಯೆಮ್ಮನೀಗೆ ಬಂದ್ ಭಾವನ ಕರಕಂಡು 
ಆಚಿ ಮನಿ ಅತ್ಗೆ ಮಾತಾಡ್ಸ್ಗ್ಯ ಬಂದಾಂಗಾತು ಹೇಳಿ 
ಅವರ ಮನಿ ಹಕ್ಕೆ ಹೊಳ್ಳಿಲಿ ಕುಂತು ಅಲ್ಲಿದೇ ಕವಳಾನೂ ಹಾಕ್ಯಂಡು 
ತುದೀ ಮನಿ ಕೂಸಿನ್ ನೋಡಾಲೆ ಸಣಕಲ ಮಾಣಿ ಬಂದಿದ್ದ 
ಈ ಕೂಸೀಗೆ ಡಾಕ್ಟರು ಇಂಜಿನೀಯರೇ ಆಯೆಕ್ಕಡ. 
ಆನೂ ಹೇಳಿದ್ದಿ ಕೂಸೇ ಇನ್ನೂ ವಂದೆರಡು ವರ್ಷ ತಡ ಆದ್ರೂ 
ಚಿಂತಿಲ್ಲೆ ನೀ ಹಾಂಗೇ ಮಾಡೂ ಹೇಳಿದ್ದಿ.ಹೇಳಿ 
ಯಾರದೊ ಮನೆ ಸುದ್ದಿ ಅವರಮನೇಲಿ ಹೇಳಿಕ್ಕಿ ಬಪ್ಪಕಾರೆ 
ಹೊಗೆಸಪ್ಪ ಅಂಡಿನೇ ತೆಗದು ಕಿಶ್ಗೆಗೆ ತುರ್ಕ್ಯ ಬತ್ಯ. 
ಇಲ್ಲಿ ನೋಡೀರೆ ಯೆಮ್ಮನಿ ಕೂಸು ಬಳೆ ಸಾಬನ ಕೈಲಿ ಬಳಿ ವಂದೇ ತುಂಬಿಸ್ಕ್ಯಂಜಿಲ್ಲೆ .....
...... ಅದನ್ನೂ ತುಂಬಿಸ್ಕ್ಯಂಡು ಅಪಾ....... ಹೇಳ್ತು . ಯೆಂತ ಮಾಡಿ ಸಾಯವೇ? 
ಅಡ್ಕೀಗೆ ದರ ಇಲ್ಲೇ ಯೆಂತಾ ಮದ್ವ ಮಣ್ಕಾಲ್ ಮಾಡೂದನಾ ಹೇಳಕರೆ 
ಈ ಭಾವಂಗೆ ಕೂಸಿನ್ ನೋಡಾಲೆ ಬಂದವಂಗೆ 
ಅಡ್ಕೆ ದರ ಹೆಚ್ಚಾದ್ರೂ ವಂದೇಯಾ ಕಮ್ಮಿಯಾರೂ ವಂದೇಯಾ 
ಅವ ಬೆಂಗ್ಳೂರಲ್ಲಿ ಬದ್ಕವ ಹೇಳದು ಮರ್ತು ಹೋಗಿರ್ತು!!!! 
ಥತ್ತೇರಿಕೆ...............................!!!!!!!!

* ನಾನೇನಾಗಲೀ ನಿನಗೆ?



ಓ ...ನವಿಲೇ.... ನೀನೆಷ್ಟು ಬಣ್ಣ, ನೀನೆಷ್ಟು ಸುಂದರ,
ಆ ನಿನ್ನ ನಾಟ್ಯವೇ ಚೆನ್ನ...!
ಓ... ಕೋಗಿಲೆಯೇ... ನೀನೆಷ್ಟು ಕಪ್ಪು, ನೀನೆಷ್ಟು ಸಣ್ಣ.
ಆ ನಿನ್ನ ಕುಹೂ ಕೂಗೇ ಚೆನ್ನ
ಓ... ಹಂಸವೇ.... ನೀನೆಷ್ಟು ಬಿಳಿ, ನೀನೆಷ್ಟು ಶುದ್ಧ.
ಆ ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇ ಚೆನ್ನ..!
ಏನು ಮಾಡಲೀ....?
ಓ.. ನವಿಲೇ, ನಿನಗೆ ನಾಟ್ಯ ಮರೆತೋಗಿದೆ,
 ಮೋಡವೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ..
ಓ..ಕೋಗಿಲೆಯೇ,ನಿನಗೆ  ಕೂಗು ಮರೆತೋಗಿದೆ,
 ಮಾಮರವೇ ಒಣಗಿನಿಂತಿದೆಯಲ್ಲಾ.
ಓ ..ಹಂಸವೇ ನಿನ್ನ ಶುದ್ಧತೆ ಕಳೆದೋಗಿದೆ,
ಸುತ್ತ ಕಾರ್ಗತ್ತಲಲ್ಲಾ,
ಓ.. ದೆವ್ವವೇ.. ನವಿಲಂತೆ ನರ್ತಿಸುವ ಕೋಮಲೆಯರಿಲ್ಲಾ,
................. ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದ ಹಾಡುಗರಿಲ್ಲಾ,
..................ಹಂಸ  ಈ ಜಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಪರಮಹಂಸರು
..................ನಿನಗೇ ಕಾವಿಯುಡಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ,
...................ಓಹ್ ನೀನೆಲ್ಲಿ? ಇಲ್ಲ... ಕಾಣಬೇಕು...
....................ಕಾಣಿಸಬೇಕು.. ನೀನು....ಅದು... ಇದು ...,ಎಲ್ಲಾ,
ಈ  ಧರೆಯ ಧೂಳು ಹೊಡೆಯಬೇಕು,
ಆ ಭಾನುವಿನ ಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗಬೇಕು ಈ ಧರಣಿ
....ಬಾ....ಬಾ...ಬಂದು, ಕುಣಿ ನೀ ನವಿಲಾಗಿ, ನಾ ಮೋಡವಾಗುವೆ.
....ಬಾ....ಬಾ...ಬಂದು, ಕೂಗು ನೀ ಕೋಗಿಲೆಯಾಗಿ, ನಾ ಮಾಮರವಾಗುವೆ
....ಬಾ....ಬಾ...ಬಂದು, ಹಾರು ನೀ ಹಂಸವಾಗಿ, ನಾನೇನಾಗಲೀ ನಿನಗೆ?
ನೀಲಾಕಾಶವಾಗಲೇ ? ಪದ್ಮ ಸರೋವರವಾಗಲೇ ?
ನನ್ನ ಮನದ ನೀಲಾಕಾಶದಲ್ಲಿ  ಹಾರು,


ಅದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಷ ನಿರಭ್ರ...
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಸರಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡು.
ಅದು ನಿಷ್ಕಪಟ,ನಿರಾತಂಕ
ಬಾ...ಬಾ...

* ನನಗೇ ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಿತ್ತು...!


    ನಾನು ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದೆ ಆಗ,( ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡಾದ್ರೂ ಇನ್ನೂ ಬುದ್ಧಿ ಬಂಜಿಲ್ಯನಾ ಹೇಳಿ ಯೆನ್ನಪ್ಪ ಬೈದಾಗಲೇ ನಾನು ದೊಡ್ಡವನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ) ಒಂದು ದಿನ ಪಕ್ಕದೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಕಲ್ಲು ಬಸವನ ನೋಡಲೆಂದು ಒಂದು ನಮ್ಮ ಗುಂಪು ದಾರಿ ಸವೆಸಿತು. ನಾಮುಂದು ತಾಮುಂದು ಎಂದು ಓಡಿಕೊಂಡೇ ಹೋದೆವು ಅನ್ನಿ. ಅಂತೂ ಗುಡ್ಡ ಇಳಿದು ಹೊಳೆ ದಾಟಿ ಮತ್ತೊಂದು ಗುಡ್ಡ ಏರಿದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಳುಬಿದ್ದ ದೇವಸ್ಥಾನದ (ಅದು ಈಶ್ವರನ ದೇವಾಲಯ ಇತ್ತೆಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ) ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲಿನ ಬಸವ ಇತ್ತು.. ನಾವು ಹೋದದ್ದು ಏಪ್ರಿಲ್-ಮೇ ರಜೆಯಲ್ಲಿ, ತುಂಬಾ ಸೆಕೆ... ಆದರೂ ಗುಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ತರಹೇವಾರಿ ಹಣ್ಣುಗಳ ರುಚಿನೋಡಬಹುದಾದ ಕಾಲ. ಮುಳ್ಳೇ ಹಣ್ಣು,ಕರಜಲು ಹಣ್ಣು.ಗೇರ ಹಣ್ಣು, ಬೊಕಳೇ ಹಣ್ಣು. ವಾಂಟೇ ಹಣ್ಣು,ಸಂಪಿಗೆ ಹಣ್ಣುಅಂಡಮುರುಗಲ ಹಣ್ಣು, ಬಿಳಿಮುಳ್ಳೇಹಣ್ಣು, ಹೀಗೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಸೆಕೆ...ಅಬ್ಬಾ...
    ಅಂತೂ ಬಸವನ ಕಾಲ ಬುಡಕ್ಕೆ ಬಂದಾಯ್ತು. ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದೆವು ಯೇನೂ ವಿಶೇಷವಿಲ್ಲ ಬರೇ ಬೋಳು ದೇವಾಲಯ.. ಅದೂ ಪಾಳು. ಪೂಜೆಯಿಲ್ಲ,ನೈವೇದ್ಯವಿಲ್ಲಾ...ಅಸಲಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ದೇವರೇ ಇಲ್ಲಾ.. ಅಂತೂ ಬಸವನೊಬ್ಬ ಇದ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.. ನಮ್ಮ ಗ್ಯಾಂಗಿನ ನಾಯಕ ದಿವಾಕರ !!! ಬಲು ಜೋರು, ಅಷ್ಟೇ ಹಾಸ್ಯ ಸ್ವಭಾವದವ.. ಅವ...ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೇ.."ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೋ... ಅಬ್ಬಾ...." ಎಂದು ಕೈ ಕುಡುಗುತ್ತ ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ಬಂದ . ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗಿನ ಕಿತ್ತೂರು ರಾಣಿ ಮಂಗಲ ಕೇಳಿದಳು "ಅಣ್ಣ.. ಯೆಂತದೂ..." ಅದಕ್ಕೆ ದಿವು.." ಇಲ್ಲ್ ನೋಡು ,'ಆಬಸವನ ಮೂಗಲ್ಲಿ ಒಂದ್ ಬಾರಿ ಕೈ ಬೆರಳಾಕು..ನೀನು... ಏಷ್ಟ್ ತಂಪೂ..ಆಹಾಹಾ..... ' ಅಂದ.. ಮಂಗಲಾ ಘಾಟಿ. "ಹೌದಾ... ನಾನೂ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ ಹಾಗಾದರೆ'' ಎಂದು ಅವಳೂ ಬೆರಳು ತೂರಿಸಿದಳು.. ಅಮ್.. ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೋ..ಎಷ್ಟ್ ತಂಪಲ್ಲವಾ..? ಏ ರಾಮೂ... ಇಲ್ಲ್ ಬಾ..ನೋಡು...ಇಲ್ಲಿ ಕೈ.ಹಾಕೂ...ನೀನೂ... ಅಹಾ...ತಂ..ಪೂ... ಎಂದಳು ಕೈ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ........ನನಗ್ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನಾ..... ಮೊದಲಿಂದಾನೂ ಹಾಗೇ ನಾನು ಯಾವುದನ್ನೂ ನಂಬೋ ಗಿರಾಕಿ ಅಲ್ಲಾ... ಅದಕ್ಕೇ..ನಾನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ದತ್ತಣ್ಣನಿಗೆ ಕೈಹಾಕಲು ಸೂಚಿಸಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ಅದಾಗಲೇ ಮಂಗಳ ಕಣ್ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ ಆಗಿತ್ತು... ಅವ ಕೈ ಹಾಕಿದೋನು... ಅಮ್ಮಾ..ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೋ...ಅದೆಷ್ಟು ತಂ....ಪೂ..ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಕೈ ಹಿಂದಕ್ಕೆಳೆದ.....ಆದರೂ...ಯಾಕೋ,,ಅನುಮಾನ ನನಗೆ.... ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಮಂಗಲ ನನ್ನ ಓರಗೆಯವಳು.. ನಾವು ಮೂರ್ನಾಲ್ಕುಜನ ಸೇರಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹಲಸಿನ ಮರ ಹತ್ತಿ ಹಲಸಿನ ಹಣ್ಣು ಕೆಡವಿ ಬಿರಿದು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆವು ಆಗ ಅವಳು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು..ನಮಗೆಲ್ಲ..ಓ ..ಇವಳು ಹಣ್ಣು ಕೆಳಗೆ ಕೆಡವುತ್ತಾಳೆ ನಾವೆಲ್ಲ ಪಾಲು ಮಾಡಿ ತಿಂದರಾಯಿತು. ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ... ಇವಳು ಮೇಲೇನೇ ಹಣ್ಣನ್ನು ಬಿರಿದು ತಿನ್ನೋದಕ್ಕೇ ಕುಳಿತುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು ನಾವು ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತ ಜೊಲ್ಲುಸುರಿಸಿದ್ದೇ ಲಾಭಾ... ಬೇಳೆ ಮಾತ್ರ ಕೆಳ್ಗೆ ಉದುರುತ್ತಿತ್ತು...ಥತ್ತೇರಿಕೇ..
   ಈ ಎಲ್ಲ ಅನುಭವಗಳೇ ನನ್ನನ್ನು ಅವಿಶ್ವಾಸಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದು.... ಅಂತೂ ಎಲ್ಲರೂ ಬಸವನ ಮೂಗಿಗೆ ಕೈ ಬೆರಳು ತೂರಿಸಿ ಅಮ್ಮಾ,ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೋ,,ತಂಪೂ..ಎಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ್ದು ನೋಡಿ ನನಗೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲಾ... ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ಸೆಕೆ ಬೇರೆ ತಂಪಾದರಾಗಲೀ ಎನ್ನುವ ಯೋಚನೆ ಬಂದು ಏನಾದರಾಗಲೀ ಮೊದಲು ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕೋಲನ್ನು ಬಸವನ ಮೂಗಿನೊಳಕ್ಕೆ ತೂರಿಸಿ ತಿರುವಿದೆ ನೋಡಿ....... ಆಗ ಅಲ್ಲಿಂದ  ಪುಳಕ್ ನೆ ಬಿತ್ತು ನೋಡಿ ಒಂದು ಕರೇ ಚೇಳು..... ಆಹಾಹಾ..ಈ ಖರ್ಮದವರು ನನ್ನನ್ನು ಹಳ್ಳಕ್ಕೇ ಹಾಕ ಬೇಕೆಂದಿದ್ದರು...! ಮಗ ನಾನು ಬೀಳುವವನೇ...? ಇಷ್ಟಾಗುವಾಗ ಈ ಖಳ್ಳನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಬಸವನ ಬಾಲ ಅಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು...ಮುಸಿ ಮುಸಿ ನಗುತ್ತಾ....
     ಇದುವರೆಗೂ ಯೆಲ್ಲ ಇವರು ಆಹಾಹಾ ಎಂದದ್ದು ತಂಪಾಗಿ ಅಲ್ಲ ...! ಕೈಬೆರಳಾಕಿದಾಗ ಆ ಕರಿ ಚೇಳು ಮಾಡಿತ್ತಲ್ಲಾ ಇವರ ಬೆರಳಿಗೆ ಸರ್ಜರಿನಾ.... ಆದ್ರೂ ಬಡ್ಡೀಮಕ್ಕಳು ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೊ ತಂಪೂ ಎಂದೇ ಬಡಕೊಂಡರಲ್ಲಾ..!!! ಆಮೇಲೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರ ಕೈಬೆರಳು ನೋಡಿದರೇ..... ಬಾಳೇಕಾಯಿ ಆದ ಹಾಗಿತ್ತು...! ಈ ಯೆಲ್ಲಾ ಮಂಗನಾಟಗಳ ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿದರೆ.... ಹೌದಾ... ನಿನಗೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ,,,, ಇದನ್ನೇ ಹೇಳೂದು ದೊಡ್ಡವರ ಲಕ್ಷಣ ಅಂತಾ.... ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಾಗ ಹಿಂಗೆಲ್ಲಾ ಆಗುವುದಿಲ್ಲಾ ತಂತಾನೇ ವಿಚಾರ್ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು ಆಗುತ್ತದೆ . ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ನಿಜವಾಗಲೂ 'ದೊಡ್ಡವನಾಗಿದ್ದೇನೆ'...! ನನಗೂ 'ಬುದ್ಧಿ ಬಂದಿದೇ' ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು.

* "ಕಲ್ಪನಾ ದಾರಿದ್ರ್ಯ"


ಒಂದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪಥಿಕನೋರ್ವ ಬರುತ್ತಿದ್ದ. ದಾರಿಯಂಚಿನ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತ ಓರ್ವ ಭಿಕ್ಷುಕ ತನ್ನೆದುರು ಇದ್ದ ಅಲ್ಯೂಮೀನಿಯಂ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾರೋ ಕೊಟ್ಟ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಚೂರು ಮಾಡಿ ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಬಾಯಿಗಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಸುಮಾರು ದೂರದಿಂದಲೂ ಗಮನಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಥಿಕ ಭಿಕ್ಷುಕನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕೇಳಿದ. "ಅಯ್ಯಾ, ಆವಾಗಿನಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಅದೇನೋ ರೊಟ್ಟಿಯ ಚೂರನ್ನು ನಿನ್ನ ಒಂದು ಬರಿಗೈಗೆ ಅಜ್ಜಿ ಅಜ್ಜಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವೆಯಲ್ಲಾ ಏಕೆ..?" ಅದಕ್ಕೆ ಭಿಕ್ಷುಕ " ಅಣ್ಣಾ, ನನಗೆ ಈ ರೊಟ್ಟಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟವರು ನೆಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನನ್ನೂ ಕೊಡಲಿಲ್ಲ , ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು ಚೂರು ಉಪ್ಪೂ ಇಲ್ಲ, ಯೇನು ಮಾಡೋದು ಖಾಲಿ ತಟ್ಟೆ ರೊಟ್ಟಿ ತಿನ್ನಲಾಗೋದಿಲ್ಲಾ,ಸಪ್ಪೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಇದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ನೆಂಚಿ ನೆಂಚಿ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಪಥಿಕನಿಗೆ ಅನಿಸಿತು'ಅಯ್ಯೋ ಖರ್ಮವೇ.... ಇವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಾಡಿದರೂ ಅಷ್ಟೇ.... ಉದ್ಧಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲಾ.. ಅಲ್ಲಾ... ಈ ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪು ಇದೇ ಎಂದು ನೆಂಚಿ ತಿನುವುದರ ಬದಲು ತುಪ್ಪ-ಸಕ್ಕರೆಯೇ ಇದೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ತಿನ್ನಬಹುದಿತ್ತಲ್ಲಾ... ಅದೂ ದಾರಿದ್ರ್ಯವೇ..... ಇದನ್ನೇ ಅಲ್ಲವೇ "ಕಲ್ಪನಾ ದಾರಿದ್ರ್ಯ...!" ಎನ್ನುವುದೂ.... ಅಂದುಕೊಂಡು " ಆಯಿತಪ್ಪಾ...... ಹಾಗೇ ಆಗಲೀ..." ಎನ್ನುತ್ತ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದ...
.......ನೀವೇನಂತೀರಿ........

* ಸುಡುಗಾಡಲ್ಲಿ ಒಂದಿರುಳು.....!!!!!


ಸೊಡ್ಳೆಯಲ್ಲಿನ ರಾತ್ರಿ...!!

           ಆಗ ಮಾತ್ರ ನಾನು ನನ್ನ ಚೆಡ್ಡಿಯನ್ನು ನಾನೇ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಲು  ಕಲಿತಿದ್ದ ಕಾಲ.ನನಗೂ ಯೆಲ್ಲರಂತೇ ನನ್ನಪ್ಪನೊಟ್ಟಿಗೆ ಊರೂರು ಸುತ್ತಿ ಅವರಿವರ ಮನೆಯ ಕಜ್ಜಾಯದ ರುಚಿನೋಡುವಾಸೆ. ಶಾಲೆಗೆ.....!!! ಹೆಹ್ಹೆಹ್ಹೇ... ಯಾಲಕ್ಕಿ ವಿಷ್ಣು ಮಾಸ್ತರು. ಸೈಕಲ್ಲಲಿ. ಬಂದು ಬೆಲ್ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೇ ಪಾಟೀ ಚೀಲವ ಹುಡುಕುವ ಕೆಲಸ.ಒಂದು ವೇಳೆ ಸೈಕಲ್ ಬೆಲ್ ಆಗದಿದ್ದರೆ.....? ರಜ ಎಂದೇ ಲೆಕ್ಖಾ.....! ಏಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದು ಅವರ ಸೈಕಲ್ ಮಾತ್ರ... ! ಇನ್ನು ಬಂದರೆ..... ಬಾಳೇಕಾಯಿ ಶಂಭು ನಾಯ್ಕಂದು....! ಏಕೆಂದರೆ ಆಗ ಸೈಕಲ್ ಇದ್ದಿದ್ದು ಊರಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಹತ್ತಿರ ಮಾತ್ರ....! ಆಗ ವೈರಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟ್ ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆಂದು ನೋಡಲು ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಕೂತು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಾವು........ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಕರೆಂಟಿನ ವೈರ್ ಮಾತ್ರ ಹೋಗಿತ್ತು...! ಕರೆಂಟು ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಇರಲೇ ಇಲ್ಲಾ...! ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗ ಗೊಂಡಾರಣ್ಯ...!! ಆವಾಗಾವಾಗ ಹಳದೀ ಪುರಕ್ಕೆ.... ಹೋದ ನೆನಪು, ನಮ್ಮೂರ ದೋಣಿ ವೀರ  ಕಿರಿಸ್ತರ ಪಾವ್ಲೂ !!!! ನಾಕಾಣೆ ಕೊಟ್ರೆ ಹಳದೀಪುರ.... ಹತ್ತು ಪೈಸೆಗೆ ಹೊಳೇಗೆದ್ದೆ.!!! (ಒಂದು ಊರ ಹೆಸರು)ಅಂತೂ..... ನಡು ನೀರಲ್ಲಿ ಬಿಡ್ತಿರಲ್ಲಿಲ್ಲಾ ಈಗಿನವರಂತೆ... ನಿಯತ್ತಿತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ....! ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಒಂದೇ ಕುಟುಂಬದ ಹುಡುಗರು ನಾಕಾಣೆ ಕೊಡಲಾಗದೇ ಹತ್ತು ಪೈಸೆ ಮಾತ್ರ ಕೊಟ್ಟು ಹೊಳೆಗೆದ್ದೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹಳದೀ ಪುರಕ್ಕೆ ನಡಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೂ ಇದೆ. (ಅದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂದ ಹಳದೀ ಪುರಕ್ಕೆ ಹೋದಷ್ಟೇ ದೂರ ಇತ್ತು!!!) ಆದರೂ ಎಲ್ಲರ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿರುವುದು ಎಂಟಾಣೆ ಮಾತ್ರ ,, ಹೋಗಿ ಬರಲೇ ಅದು ಖರ್ಚಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೇತಕ್ಕೆ? ಒಂದು ನಾಕಾಣೆದಾದರೂ ಮುಕ್ಕ್ಕಲು ಬೇಕಲ್ಲಾ....!! ಆ ಜೀವನವೇ ಹಾಗಿತ್ತು... ಆದ್ರೂ ಸುಖ ಇತ್ತು ಕಣ್ರೀ.......
... ಇಂತಿಪ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾಲಕ್ಕಿ ವಿಷ್ಣು ಮಾಸ್ತರರ ಸೈಕಲ್ ಬೆಲ್ ಎರಡು ದಿನಗಳಿಂದ ಬಾರಿಸಲೇ ಇಲ್ಲ..!!? ಯೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ.. ಭಾರೀ ನಿಯತ್ತಿನ ಮನುಷ್ಯರು. ಯೇಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲಾ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು..... ಆದರೆ ನಮ್ಮೊಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಲು ಪುರುಸೊತ್ತೇ ಇರಲ್ಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ.... ಅವನೋ 'ಮನೇಲಿ ಮಂಗ ಹೋದಲ್ಲಿ ರಂಗ' ಊರೆಲ್ಲ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೆ ಒಂಥರಾ ಆಗುತ್ತಿತ್ತು.. ನಾನು ಮಾತಾಡಿಸಿದ್ದು ಬಲು ಅಪರೂಪ ನನ್ನಪ್ಪನನ್ನು....! ಅದು ಹಾಗೇ ಅಂತೆ.... ಮನೆಯ ಮಗ ಹತ್ತಿರ ಬಂದರೆ ' ಹೋಗಾ ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲ್ಸಾ ನೋಡು ,ಬಂದಾ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮೈ ಜೋತೋದಕ್ಕೆ ' ಎಂದು ತಳ್ಳುತ್ತಿದ, ಅಪ್ಪ ಕಂಡವರ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅಯ್ಯೋ ತಮ್ಮಾ,ಗುಬ್ಬಾ ಎನ್ನುವಾಗ ಹೇಗಾಗಿರಬೇಡಾ..... ನನಗೆ... ಆದರೂ ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪನೇ ಅಲ್ಲವೇ.... ಏಕೆಂದರೆ ಅಬ್ಬೆಗೆ  (ತಾಯಿ) ಸುಳ್ಳು  ಹೇಳಿ ಅಭ್ಯಾಸವಿರಲಿಲ್ಲಾ... ನಾನೂ ಅಬ್ಬೆಯ ಗುಬ್ಬಿಯೇ ಆಗಿ ಬೆಳೆದದ್ದು, ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಮಾಸ್ತರರಿಗೆ ವಿಷಮಜ್ವರ...! ಆಗೆಲ್ಲಾ ಈ ಜ್ವರ ಬಂದರೆ ಮೇಲೇಳಲು ತಿಂಗಳುಗಳೇ ಬೇಕು... ಊರಿನ ಏಕೈಕ ವೈದ್ಯರಾಜ ಗಣಪಜ್ಜ.......! ಅವನ ಸಣ್ಣ ಗುಳಿಗೆ, ಐದಾರು ಚಮಚ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಾಟಲಿಗಳ್ಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಟ್ಟ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ ಔಷಧಗಳು ಅದನ್ನೂ ಮಾಪಿನಲ್ಲಿ ಅಳೆದು, ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಕಮಲಕ್ಕ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕಾಯಿಸಿ ಮಡುಗಿದ ಬಿಸಿನೀರನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಅಂದ್ರೆ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹೋದ ಬಾಟ್ಳಿಗೆ ಮುಕ್ಕಾಲು ನೀರು ತುಂಬಿ ಮಾಪಿನ ಔಷಧವ ಅದಕ್ಕೆ ಬೆರೆಸಿ ತಮ್ಮಾ.... 'ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಕುಡಿ' ಎಂದು ಬೇರೆ ಸಜೇಶನ್ ನೀಡಿ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಯಾವ ರೋಗಿಯೂ ಕಡಿಮೆ ಎಂದರೆ ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿಯಾದರೂ ಹೋಗಿ ಆ ತೀರ್ಥವ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡ್ರೇನೇ ಕಡಿಮೆ ಆಗುವುದು.. ಅವನು ಕೊಡುವ್ ಔಷಧಗಳ ಬಾಟ್ಳುಗಳ ನೋಡಿ ಆವಾಗಾವಾಗ ಅನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಓ 'ಸರ್ವ ರೋಗಾನಿಕಿ ಸಾರಾಯಿ ಮದ್ದಂಡಿ ' ಎಂದರೆ ಇದೇ ಯೇನೋ ಅಂತ. ಇಂತಿಪ್ಪಾಗ ಮಾಸ್ತರರ ವಿಷಮಜ್ವರ ವಿಷಮವೇ ಆದೀತಲ್ಲವೇ...? ಆ ವಿಷಯ ನನಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಿ ಹೋಯಿತು... ಅಂದರೆ ಇನ್ನು ಶಾಲೆ ಅಷ್ಟಕಷ್ಟೇ......ಅದೇ  ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯಿಂದ ಒಂದು ಕಾಗದ ಬಂತು "ಒಪ್ಪಕ್ಕನ ಮದುವೆ ನಾಳ್ತು ಪಾದೆಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ... ನಾಕುದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬರೆಕ್ಕು"  ಅಂದರೆ ನಾನು ಹೋಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲಾ ಅಜ್ಜನಮನೆಯ ವಾರಸುದಾರನಲ್ಲವೇ? 
     ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದ ಅಪ್ಪ ನನ್ನನ್ನೂ ಅಬ್ಬೆಯನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸಿ ನಾನು, ಮಾಣಿ ಇಬ್ಬರೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬತ್ತೋ. ಹೇಳಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದ .ಅಬ್ಬೆ ಈ ಮದುವೆಗೆ ಹೋಗುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಆಮೇಲೆ ಬಂದ ತಂಗಿ ಒಳಗಿದ್ದಳು...! ಅಂತೂ.. ಸ್ನಾನವಾಗಿ ಹೊರಟೆವು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹಳದೀಪುರಕ್ಕೇ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಗಿನ ಜಾವ ನಾಕು ಗಂಟೆಗೆ ಬರುವ ಯಾವುದೋ ಬಸ್ಸನ್ನು ಹತ್ತಬೇಕು. ಹೊರಟು ಸುಮಾರು ದುರ ಬರುವಾಗ ದಾರಿಬದಿಯ ಯಾರದೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ನಾಕಾರು ಜನ ಇಸ್ಪೇಟು ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ್ರು... ಇದೇನಪ್ಪಾ ಎಂದು ಹೋಗಿ ನಿಂತೆವು...ಆಗ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರ ಹನ್ನೆರಡೂ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು..ಠಂ....ಠಂ....... ಎಂದು ಅಯ್ಯೋ ಶಿವನೇ.... ಈಗ ಹನ್ನೆರಡಾಯಿತಷ್ಟೇ,,, ಎಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅಪ್ಪ ಉಚ್ಚೆ ಹುಯ್ಯಲು ಬದಿಗೆ ಸರಿದಿದ್ದ.....!!!! ಯೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಡಿಯಾರವಿರಲಿಲ್ಲಾ... ಎಚ್ಚರಾದಾಗ ಬೆಳಗು....! ಕತ್ತಲೆಯಾದಾಗ ರಾತ್ರಿ...! ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರೆ.... ಮಧ್ಯಾನ್ಹ...!!! ಗಡಿಯಾರದ ಗೊಡವೆಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲಾ.... ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲಾ ಅನ್ನಿ .... ಅಷ್ಟು ಸಮಯ ನೋಡಿ ಯಾವ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಗೆಲ್ಲಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ...! ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಂತ ಅಲ್ಲ ಊರಲ್ಲಿ ಗಡ್ಯಾರವಿರುವುದು  ಭಡ್ತಿ ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ರ ಮನೇಲಿ ಮತ್ತು ಹೆಗಡೇ ಮನೇಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ... ಮಾಡಗೇರಿ ಗಣಪತಿ ಭಟ್ರ ಮನೇಲಿ..... ಯಾರು ಸತ್ತರೂ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಹೋಗಿ ಟೈಮ್ ನೋಡಿ ಹೇಳಬೇಕು ಹುಟ್ಟಿದರೂ.... ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಮಯ ಹೇಳುವವರು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೆ ಕೂಡ್ಳೆ ಇಲ್ಲದ್ದರೆ ಅವರು ತೋಟದಿಂದ ಬಂದಮೇಲೇ ನೋಡಿ ಹೇಳುವುದು.. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಸಮಯ ಸರಿಯಾಗಿ ಯೆಷ್ಟು ಅಂತ ನನ್ಗೇ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ನನ್ನ ಜಾತಕ ಕುಂಡಲಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೇ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ್ದು... ಹೀಗಿತ್ತು ಆವಾಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ...!!!!!
     ಅಂತೂ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳಗುಮಾಡಿ ಮುಂದೆ ದೋಣಿ ದಾಟಲು ಬಂದಿದ್ದಾಯ್ತು.. ಮೊದಲೇ ಬಂದಿದ್ದರೆ...... ಸಾಳುಕಟ್ಟಿನ(ದೋಣಿ ದಾಟುವ ಜಾಗ) ಬೈಲಿನಲ್ಲೇ ಬೆಳಗು ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು ಅನ್ನೀ... ಪಾವ್ಲು ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.....ಅದೋ ಬಂದ ಪಾವ್ಲು.... ದೊಡ್ಡದೊಂದು 'ಗಳು' ಅದೇ 'ಜೆಲ್ಲು' ಉದ್ದದೊಂದು ದೋಣಿ. ಮತ್ತೆ ಹೋಯಾರೇ.....ಹೋಯ್... ಹಾಡು.... ಈ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿಯೇ ಆನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತಿದ್ದೆವು ನಾವು ....'' ಸಾಳುಕಟ್ಟಿನ ನಿರಿನಲೀ..... ಪಾವಲನಾಯ್ಕನ ದೋಣಿಯಲೀ...... ಪಯಣಿಗ ನಾನಮ್ಮಾ......."  ಅಂತೂ ದೋಣಿ ದಾಟಿ ಹಳದೀ ಪುರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದ ಬಸ್ಸನ್ನೇರಿದೆವು..... ಅಲ್ಲಿಂದ ಪುತ್ತೂರಿಗೆ ಪಯಣ.... ಹೊಳೆ-ನದಿಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು...ಆಗ...... ಪ್ರತೀ ಹೊಳೆ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಇಳಿದು.. ಆಚೆ ದಡದಲ್ಲಿರುವ ಬಸ್ಸನ್ನೇರಿ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ನೋಡಿ,, ಹೊಳೆ ದಾಟಲಿ ಹತ್ತು ಪೈಸೆ.. ಅಂತೂ ಪುತ್ತೂರು ತಲಪುವಾಗ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ನಲವತ್ತು ಪೈಸೆ ಖಾಲಿ....!ಅದೂ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು
       ಬಸ್ಸು ಮುಗುಳಿಯ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರವೇ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತಾದ್ದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ಇಳಿಯುವುದೆಂದು ಮೊದಲೇ ಅಪ್ಪ ಡೈವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದರು.. ಹಾಗಾಗಿ ಡೈವರ್ ಇಳೀಯಿರಿ ಎನ್ನುವ ವರೆಗೆ  ನೆಮ್ಮದಿ....! ಸಣ್ಣ ನಿದ್ದೆಯ ಮಂಪರು ಬೇಳಗಿನಿಂದ ಒಂದೇ ಸಮನೆ ಪ್ರಯಾಣ...! ಸುಸ್ತು..! ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಜೋಂಪು....! ಅಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಯಾರೋ ನಾಕು ಬ್ಯಾರಿಗಳು ಹತ್ತಿದ್ದರು.... ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದು (ಕನ್ನಡವಲ್ಲ) ನೀವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವವರಾ... ಇಲ್ಲೇ ನಮಗಿಂತ ಒಂದು ಸ್ಟಾಪು ಮುಂದೆ ಇಳ್ಕೊಳ್ಳಿ...ಆವಾಗ ಮುಗುಳಿ ರಾಮ್ ಭಟ್ರೆಂದರೆ ಜಗದ್ವಿಖ್ಯಾತ. ಹಾಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪದೂರ ಅಷ್ಟೇ ಎಂದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆವು ಅವರು ಇಳೀದು ಹೋಗಿದ್ದರು... ಡ್ರೈವರ್ ಹೇಳಿದ 'ಇಂಚಿ ಬಲ್ಲೆ' ನಾವೂ ಬಸ್ ನಿಂತಲ್ಲಿ ಇಳಿದೇ ಬಿಟ್ಟೆವು..... ಬಸ್ಸು ದ್ರೋ ಡ್ರೋ.ಎಂದು ಮುಂದೆ ಹೊರಟೇ ಹೋಯ್ತು ನಮ್ಮನ್ನಿಳಿಸಿ....
    ಸುತ್ತ ನೋಡಿದರೆ... ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಕಾಡು ಬೇಣ....ಗುಂಪೇಗುಡ್ಡೆ....ಗುಡ್ಡೆಯ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ರಸ್ತೆ,,,,... ಅಲ್ಲಿಂದ ಯಾರದಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾದರೆ ಕೆಳಗಿಳ್ದೇ ಹೋಗಬೇಕು.. ಯೆಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವುದೂ...... ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲಾ...ಇಳಿಯಲು.... ಅಪ್ಪನೂ ಅರಸಿ ಅರಸಿ ಸುಸ್ತಾದರು ನಾನೋ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರುತ್ತಲಿದ್ದೆ.. ಕೈಕಾಲು ಓಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ... ಅಪ್ಪಾ ಇಲ್ಲೇ ಯೆಲ್ಲಾದರೂ ಕುಂತು ಯೇನಾದರೂ ತಿನ್ನುವಾ..ಆಗದಾ? ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇಂದು ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಸರಿ ಕಂಡ್ತು ನೋಡಿ.... ಹಾಂ.ಎಂದು ಅಬ್ಬೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಗೋಧಿ ರೊಟ್ಟಿ ಇನ್ನೂ ನಾಕು ಉಳಿದಿತ್ತು... ದೊಡ್ಡ ಬಾಟ್ಳಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು... ನಾನೂ ಅಪ್ಪನೂ ರೊಟ್ಟಿ ತಿಂದು ನೀರು ಕುಡಿದೆವು... ಆಮೇಲೆ..... ಆಮೇಲೆ ನಾನು ನಾನಾಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲಾ... ನಿದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದು ಕೊಂಡು ಹೋಗಿತ್ತು... ನನ್ನ ಈ ಅವಸ್ಥೆ... ದಾರಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣದೇ ಯೆಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುವುದೆಂದು ತೋಚದೇ ಅರಸುತ್ತಿರುವ ಅಪ್ಪನ ಅವಸ್ಥೆ... ನಾನು ಮಾತಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ...!!!! ಅಪ್ಪ ಹೇಳಿದರು..ಇಲ್ಲೇ ಯೆಲ್ಲಾದರೂ ಮಲಗಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಗುವಾ.... ನಾನು ಯೆಲ್ಲಾದರೂ ಸರಿಯಾದ ಜಾಗ ಇದೆಯಾ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಆಚೀಚೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು... ನಾನೂ ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣರಳಿಸಿ ನೋಡಿದೆ ಅಲ್ಲೆ.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಜಾಗವಿತ್ತು... ಅಪ್ಪಾ...ಅಲ್ಲಿ....  ಯಾರೋ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮರದ ತುಂಡುಗಳನ್ನು ತಂದು ಹಾಕಿದ್ದರು... ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ ಎಂದು ........ ನೋಡುವ ವ್ಯವಧಾನವೂ ಇರಲಿಲ್ಲಾ..ಅನ್ನಿ..ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವೇಷ್ತಿಯನ್ನು ಹರವಿದರು ಅಲ್ಲೇ ಮಲಗಿದೆವು.....
        ಬೆಳಕು ಮೂಡಣದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ನೆತ್ತರ ಚೆಲ್ಲಿತ್ತು...ಹಾಂ...ಅಂತೂ ಬೆಳಕಾಗ್ತಾ ಬಂತು ,,,.......... 'ತಮ್ಮಾ... ಏಳು ಬೆಳ್ಕಾತು' ಅಪ್ಪ ತಾನೂ ಎದ್ದು ನನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲಿದ್ದ.. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕಾಗಿತ್ತು ಅಪ್ಪನ ಮುಖ ಮೈ ಕಾಣುವಷ್ಟು...... ಕಣ್ ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದೆ ಅಪ್ಪನನ್ನ... ಅಂದು ನಾನು ಮೇಳದ ಆಟದಲ್ಲಿ ಕೆರಮನೆ ಶಿವರಾಮ ಹೆಗಡೇಯವರ ಯಾವುದೋ ಪಾತ್ರ..... ಹಾಂ ಭಸ್ಮಾಸುರ'''''ಇರಬೇಕು....' ಅವರ ನೋಡಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯ್ತು....ಅಪ್ಪಾ....ಇದೇನಿದು ಮೈಗೆಲ್ಲ ಬೂದಿ...? ಅದುವರೆಗೂ ಅಪ್ಪ ನೋಡಿಕೊಂಡಿರಲೇ ಇಲ್ಲ... ....ಹೌದಲ್ಲಾ ಯೆಂತದು ಇದು... ಓಹ ನಿನ್ನ ಮಯ್ಯಲ್ಲೂ ಬೂದಿ,,,,, ಆಗ ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗಾಗಿತ್ತು. ಕಂಡಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಹಲವು ಎಲುಬಿನ ಚೂರು...! ಅರ್ಧ ಸುಟ್ಟ ಸೌದೆ .........ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಅದೇ ತಲೆದಿಂಬಾಗಿತ್ತು.....!!!  ಮಡಿಕೆಚೂರುಗಳು...................... ಅಬ್ಬಾ...ಮೈ ಝುಂ...""""" ಎಂದಿತು..... ಅದು ಸೊಡ್ಳೆಯಾಗಿತ್ತು.... ಮಸಣವಾಗಿತ್ತು......ಹಿಹ್ಹಿಹ್ಹೀ...... ಆ ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ...............ಒಂದಿಡೀ ರಾತ್ರಿ.... ............ಅಲ್ಲೇ ಅಲ್ಲವಾ ನಾನು ,,,ಅಪ್ಪ ಮಲಗಿ ಸುಖನಿದ್ದೆ ಹೊಡೆದಿದ್ದು ಯೆಂಥಾ ಸುಖ.......! ಮಸಣಸುಖ........! ಯೆಂತಾ ನಿದ್ದೆ..... ಸತ್ತುಬಿದ್ದವರಂತೆ ನಿದ್ದೆ... ನಾವಿಳಿದಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂದಿನ ತಿರುವಿನಲ್ಲಾಗಿತ್ತು.. ಮುಗುಳಿರಾಂಭಟ್ರಮನೆ ಆಚೆ ಕಡೇಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ಬೆಳ್ಗಿನ ದೋಸೆ ಸುಟ್ಟ ಘಂ ಘಂ ವಾಸನೆ ಸೊಡ್ಳೆಗೂ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.... ಮದುವೆ ದಿಬ್ಬಣಿಗರು ಇನ್ನೇನು ಬರುವವರಿದ್ದರು,,,, ಯೆಲ್ಲ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆ ಬಿಳಿ ಪಂಚೆ ತುಂಬು ತೋಳಿನ ಷರ್ಟು ಮೇಲೊಂದು ಹೆಗಲುವಲ್ಲಿಯಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ನಾವು ಹೋಗಿ ಹಿತ್ತಿಲಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಹೊಗಬೇಕಾಯಿತು... ಮೈಯ್ಯೆಲ್ಲ ಸೊಡ್ಳೆಯ ಬೂದಿ ನೆಂಟರು ನೋಡಾರೆಂಬ ನಾಚಿಕೆ,,,,,,,ಖರ್ಮ....!. 

* ತಿರ್ಸಂಕುಗಳು..........!!!!!!


ನಾವು ತಿರ್ಸಂಕುಗಳು..........!!!!!!

----ನಮ್ಮ ಐಕ್ಳೀಗೇ..., ಎಳ್ಡಕ್ಕೆ ಎಳ್ಡ್ ಶೇರ್ಸೀರೆ ನಾಕಾಯ್ತದೇ ಅಂಬೂದ್ನಾ ಕಲೀಶ್ ಬುಟ್ಟವ್ರೇ 
ನಾವೂ ಮುಂದ್ಕೋಗಿ ಕಲೀಬೇಕೂಂತ ನಾಕಕ್ಕೆ ನಾಕನೂ ಶೇರ್ಸೀರೆ 
ಯೆಂಗಾಯ್ತದೇ ವಸಿ ನೋಡುಮಾ ಅಂತ ಮ್ಯೇಕೇ ಅತ್ ಬುಟ್ಟಿದ್ದೀವಿ. 
ಕೆಳ್ಗಿದ್ದೋರು ವಿಲಾಯ್ತಿಯೊರೂ ಅಂತ ಈ ಬೊಡ್ ತಲೀಗೆಲ್ಲಿ ವೊಳೀತದೇ,
ಆಕದ್ ಏಣೀನ ಪಕ್ಕಕ್ ತಳ್ ಬುಟ್ಟವ್ರೇ! ನಾವು ಮ್ಯಾಕೆ ಬಡ್ಕಂತಿದ್ದೀವಿ. 
ಏಣೀನ ಮಡ್ಗಿ ನಾವೂ ವಸೀ ಯಿಳ್ಕತೀವಿ ಅಂತ ಅವ್ರೂ ಸಮಾಕೇ ಅವ್ರೆ. 
ನಮ್ಮುನ್ನ ಬುಟ್ ಬುಟ್ಟು ವೋಡೋಗೂಕೆ ನೋಡ್ರೆ ಯೆಲ್ಲಾಯ್ತದೇ? 
ಈಗ ಸಾನೇ ಹೊತ್ನಲ್ಲಿ ರೋಡ್ಗೇ ದಾಂಗ್ರ ಮಡುಗೂಕೆ ತಂದ ಪೀಪಾಯಿ ವೊಳೀಕೇ ಕಾಲ ಮಡ್ಗವ್ರೆ 
ಯೆಲ್ಲ್ ವೋಡೂಕಾಯ್ತದೆ.ಅಂಗೇ ನಿಂತವ್ರೆ ಈರಬದ್ರ ನಿಂತಾಂಗೇಯಾ!!----------------------
---------------- ಭೂಮಿ ಯಿತಾಗೆಳೀತದೇ, ದೂತ್ರು ಅತ್ತಾಗೆಳೀತವ್ರೇ, 
ನಮಗೇಂತ ಸರ್ಗ ಶ್ರಶ್ಟಿ ಮಾಡೂಕೆ ಇಸ್ವಾಮಿತ್ರ ವುಟ್ ಬರೂಕಾಯ್ತಾದಾ? 
ವಟ್ನಲ್ಲಿ ನಾವು ತಿರ್ಸಂಕೂನೇಯಾ ಅಂಬದೇಯಾ..............

* ಮೇಲೆ ನೋಡುಗುಳಿದವರು...!


ಮೇಲೆ ನೋಡುಗುಳಿದವರು...!

ಒಬ್ಬ ಮುಂದೆ ಉಗಿದ!ಥೂ..... 
ಅದು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು! ಅವನಂದುಕೊಂಡ, 
ಓಹೋ ಕಾಗೆ ಮೇಲಿಂದ ಯೇನೋ ....ಪಿಚಕ್!.. ಎಂದು.
ಇವ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಉಗಿದ! ಅದು ಮೊದಲು ಉಗಿದು ಸರಿಯುತ್ತಿದ್ದವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಡೀತು !! 
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಇವರಿಬ್ಬರ ಗೆಳೆಯ!!!! ಥೂ... ಎಂದು ಮೇಲಕ್ಕೇ ಉಗಿದ!!!! 
ಆವಾಗ ಈ ಮೂವರೂ ಮೇಲಕ್ಕೇ ನೋಡುತ್ತಿರಬೇಕೇ!!! 
.....................ಅಲ್ಲೇ ಮೂವರೂ ಬಗ್ಗಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದ ಹಳೇ ನ್ಯೂಸ ಪೇಪರ್ ಚೂರಲ್ಲಿ ವರೆಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ರಲ್ಲಾ!ನಾವು ಟವೇಲ್ ತಗಂಡ್ ಹೋಗೋಣಾ ಅಂದ್ರೆ ಅದೂ ತಂತಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಹರಿದು ಹೋಗಿಬಿಡಬೇಕೇ!!!!! ಥತ್ತೇರಿಕೆ..........!!!!!

*ತಲೆಗೇ.. ಮೆದುಳಾಗುವವರು.....!!


                          ಬೇರೆಯವರ ತಲೆಗೆ ಮೆದುಳಾಗುವವರು ಬಹಳಿದ್ದಾರೆ...!

ಮನೆಗೊಬ್ಬ ಯಜಮಾನ ಇರುತಿದ್ದ ಮೊದಲೆಲ್ಲ
ಕೇಳುತಿದ್ದರು ಮಾತ ಅವನೆಣಿಸಿದಂತೇ.....
ದೇಶವಾಳುವುದಕ್ಕೆ ಇರುತಿದ್ದನೊಬ್ಬರಸ
ಆಡುತಿದ್ದರು ಜನರು ಅವನಾಡಿಸಿದಂತೆ.....
ಜಗಕೊಬ್ಬ ಗುರುವಿದ್ದ ಜಗದ್ಗುರುವೆನಿಸಿದ್ದ
ಎರಗುತಿದ್ದರು ಅವನ ಪಾದದ್ವಯಗಳಿಗೆ....
ಲೋಕಕಾಯುವ ಸ್ವಾಮಿಯಿದ್ದೊಬ್ಬ ಪರಮಾತ್ಮ
ಕಾಯುತಿದ್ದರು ಅವನ ಕರುಣೆಗಾಗಿ......
ಥತ್ತೇರಿಕೇ...... ಕಾಲಾ ಕಳದೋಯ್ತು ಅಂತೀರಾ....
ಇಂದು.........
ಯಜಮಾನ ಮಾನಕಳಕೊಂಡಾಗ 
ಹೇಳುವವರೇ ಎಲ್ಲಾ.......
 ಕೇಳಲಿಕೆ ಪುರುಸೊತ್ತು ಬೇರೆ ಇಲ್ಲಾ...!
ದೇಶವಾಳುವ ಅರಸ ಅರಸಿದರೂ ಸಿಗಲೊಲ್ಲ....
ಬರಿ ವೇಶಗಾರರು ತುಂಬಿ ದೇಶ ತಿಂತಿಹರು
ಅರಸನಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಇವರೂ ಕುಣಿದಾಡುವರು
ಕುಣಿವರಸನಂ ನೋಡಿ ಕಣಿಯ ಕೇಳುವರು....!!
ಜಗದ ಗುರು ನೂರಾಗಿ ಜಾಗವೆಲ್ಲವ ನುಂಗಿ 
ಇರುವ ಒಂದೇ ಜಗದಿ ನಾನು ! ನಾನೆಂಬರು!
ಪಾದಕೆರಗಲು ಬಗ್ಗೆ .... ಜೇಬ ಮರೆಯಲಿ ನೋಡಿ
ಫಲವೋ... ಬರಿ ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯೋ
ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕುವರು.....!!
ದೇವನೊಬ್ಬನು ಎಂದು ನಾಮ ಹಲವಿಹುದೆಂದು 
ಹೇಳಿದನು ಅಂದು ಆ ಹಿಂದು...
ಇಂದು ಆ ದೇವನಿಗೇ ನಾಮವನು ಇಕ್ಕಿದರು..
ಉದ್ದ ನಾಮವೋ ಅಡ್ಡ ನಾಮವೋ ಎಂದು ಬಡಿದಾಟ ಬೇರೆ..
ಅಂತೂ ಮಾಡಿದರವನ ನಾಮಾವಶೇಷ....!!
ಹೇಳುವರೇ ಎಲ್ಲ ಕೇಳುವವರಾರಿಲ್ಲ
ಹೇಳುವಗೆ ಬಾಯಿಲ್ಲ..! ಕೇಳುವಗೆ ಕಿವಿಯಿಲ್ಲ... !
ಆದರೂ ಬಿಡಲೊಲ್ಲ. ತಲೆಗೆ ಮಿದುಳಾಗುವುದ...
ಅವರೇ ಮಿದುಳಿಗೂ ಕೈಯ್ಯಿಕ್ಕುವರು
ಮಿದುಳಿಲ್ಲದವರು.......................!!!!!!

* ನನ್ನ ಕಥೆ...!! ನನ್ನ ಜಿವನದ ದರ್ಶನ...!


* ನನ್ನ ಕಥೆ...!! ನನ್ನ ಜಿವನದ ದರ್ಶನ...!

  "ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ" ಸುಮ್ಮನೇ ಬಂದುದಲ್ಲ..... ಕುಲದ ಹಿರಿಯರ ತಪದ ಫಲ ಅದು.! ಅಂದು ಕಡತೋಕೆಯೆಂಬ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿ ಆ ಕಾಲದ ಊರಿನ ಹೆಗಡೇ ಮನೆಯವರು ಕರೆತಂದು ಬೆಳೆಸಿದ ಕುಟುಂಬ ನಮ್ಮದು. ಕಡತೋಕೆ ಸಣ್ಣ ಊರಲ್ಲ. ಮೊದಲಿಂದಲೂ ಚೌಕಗ್ರಾಮವೆದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಪಂಚಗ್ರಾಮವೆಂಬ ಹೊಸಾಕುಳಿ ಇತ್ತಲ್ಲಾ.!! ಈ ಚೌಕಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು ಕೆಕ್ಕಾರು, ಕಡತೋಕೆ, ನವಿಲಗೋಣು ಮತ್ತು ಮಾಡಗೇರಿ ಯೆಂಬ ನಾಲ್ಕು ಊರುಗಳು. ಈ ಒಂದೊಂದು ಊರೂ ಒಂದೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ. ಅಂತೆಯೇ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 450 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಈ ಊರಿನ ಗಣಪ ಹೆಗಡೆ ಮತ್ತು ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಹೆಬ್ಬಾರ ಎಂಬ ಮುಖಂಡರೀರ್ವರು ಇಲ್ಲಿ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂದು, ಯಲ್ಲಾಪುರದ 'ಕುಳಿನಾಡು' ಸೀಮೆಯ( ಈಗ ಅದು ಆ ಹೆಸರಿಂದ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ) ಕಡೆಯಿಂದ ಒಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದಂಪತಿಯನ್ನು ಈ ಊರಿಗೆ ಕರೆದು ತಂದರು. ಆಗ ಈ  ಊರು ಚಂದಾವರ ಅರಸ 'ಚಂದ್ರಸೇನ'ನ ಆಳ್ವಿಕೆಗೊಳಪಟ್ಟಿತ್ತು.  ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ಸ್ವರ್ಣವಲ್ಲೀ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಪರಮಗುರುಗಳೂ ಈ ಊರಿಗೆ ಬಂದು ಇಲ್ಲಿ ಮಠ ಮಾಡಿ ಉಳಿದಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅರಸನ ಅಭಯವಿತ್ತು ಎಂಬ ಐತಿಹ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಆಗ ಬಂದ ದಂಪತಿ ಸುಬ್ರಾಯ ಭಟ್ಟ- ಮಾದೇವಿ .ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಊರಿನ ಪೌರೋಹಿತ್ಯ್ದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
       ಬರ ಬರುತ್ತ ಸಂಸಾರ ಬೆಳೆದು ಮಕ್ಕಳು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಆದರು (ಅವರ ಇತಿಹಾಸ ತಿಳಿದುಬರುವುದಿಲ್ಲ) ಅದೇ ಕುಟುಂಬದ ವಾರಸುದಾರ ರಾಮಯ್ಯ ಭಟ್ಟ ಎಂಬವ ತನ್ನ ವಿವಾಹದಿಂದಾರಂಭಿಸಿ ಅಂತ್ಯದ ವರೆಗೆ 'ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ'ವನ್ನಿಟ್ಟು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿಯಾದ. ಆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕುಲಜರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಈ 'ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ' ಬಿರುದಿನ ಬಿಲ್ಲೆಯಾಯಿತು. ಈ ರಾಮಯ್ಯ ಭಟ್ಟನಿಗೆ ಈರ್ವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. (ಅದುವರೆಗಿನ ಈ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶವೃಕ್ಷ ಅಷ್ಟಾಗಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ) ಸುಬ್ರಾಯ ಭಟ್ಟ- ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟ. ಇವರು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಮನೆಯನ್ನು ಎರಡು ಮಾಡಿಕೊಂಡರು, ಆದರೂ ಇಡೀ ಊರಿನ ಪೌರೋಹಿತ್ಯ ಸುಖದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗೌರವಾದರಗಳಿದ್ದವು.
      ಅದೇ ರೀತಿಯ ಒಂದು ಕವಲು ಸುಬ್ರಾಯ ಭಟ್ಟನಿಗೆ  ಸಣ್ಣಯ್ಯ ಭಟ್ಟ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟ , ಸೀತಾರಾಮ ಭಟ್ಟ ಎಂಬ ಮೂವರು ಗಂದು ಮಕ್ಕಳು ಜನಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಯ್ಯ ಭಟ್ಟ ಅದೇ ಊರಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಗೇರಿಯ ಸಮೀಪವಿರುವ 'ಮಕ್ಕಿಗದ್ದೆ' ಎಂಬಲ್ಲಿ(ಅದು ಈಗಿನ ಭಟ್ರ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಶ್ರೀದೇವ ಕೇಶವನಾರಾಯಣನ ಉಂಬಳಿ ಜಾಗ) ತನ್ನ ಕುಟುಂಬ ಸಮೇತನಾಗಿ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ 'ಮೇಲಿನ ಮಠ' ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ವರ್ಣವಳ್ಳೀ ಮಠದ ಪೂರ್ವ ಗುರುಗಳ ಮಠವಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಬಂದು ತಳವೂರಿದ ಸಣ್ಣಯ್ಯ ಭಟ್ಟನಿಗೆ  ಈಗಿನ 'ಖಚರಹೆಗಡೆಮನೆ' ಶಿವಹೆಗಡೆಯ ಮಗಳು ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು (ಹೆಸರು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ) ಆ ದಂಪತಿಗೆ ಈರ್ವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಅವರೇ ನನ್ನ ಅಜ್ಜಂದಿರು. ಶಿವರಾಮ ಭಟ್ಟ- ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟ. ದೊಡ್ಡಜ್ಜ  ಶಿವರಾಮ ಭಟ್ಟನಿಗೂ 'ಖಚರಹೆಗಡೆಮನೆ'  ಸೋದರಿಕೆಯ ಸಂಬಂಧವಾಯಿತು. ಅಜ್ಜ ಮಹಾಬಲನಿಗೆ ಕಡತೋಕೆಯ 'ಮಂಡಿಮನೆ'ಯ ಹೆಬ್ಬಾರ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮನದನ್ನೆಯಾದಳು.
   ಈ  ಶಿವರಾಮ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರರೀರ್ವರೂ ವೇದ ವಿದ್ಯಾ ಪಾರಂಗತರಾಗಿದ್ದರೂ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಶಿವರಾಮನಿಗೆ ಅದೇಕೋ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಆಸಕ್ತಿ. ವಿವಿಧ ತಳಿಗಳ ಮಾವು, ಚಿಕ್ಕು, ಸೌತೆ.ಹೀಗೇ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವುದು, ಅದನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದೂ.ಅವನಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಗಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಅನೇಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳಿಗೆ  ಭಾಜನನಾಗಿದ್ದ. ಅಲ್ಲದೇ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಮೊದಲಿಂದಲೋ ಈ ಚರಕ-ಮಗ್ಗ, ಈ ಕಸುಬಿಗೂ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದ. ಹೀಗೇ ಅವನ ಬದುಕುಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ 'ಊರುಕೇರಿ'ಯ ದೇವಕಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಅವಳು ಬಸುರಿಯಾಗಿ ಸೀಮಂತಮಾಡಿ ಹೆರಿಗೆಗೆ ಹೋದವಳು ಹೆತ್ತ ಗಂಡು ಮಗುವನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು ತಿರುಗಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಹಣೆಯ ಕುಂಕುಮ ಅಳಿಸಿ ಹೋಗಿತ್ತು . ನಾರಾಯಣ 'ಮೈಲಿ' ಗೆ ತುತ್ತಾಗಿದ್ದ. (ಹಾಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಸೀಮಂತ ಮಾಡುವ ಪದ್ದತಿ ಇಲ್ಲ )  ಬಂದ ದೇವಕಿ ಅಂದಗಾತಿಯಾಗಿದ್ದುದು ಅವಳ ವಿರೂಪಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಕೆಂಪುಸೀರೆ ಬಂತು. ಮಗನನ್ನು ಮುದ್ದಾಡುತ್ತ ಮನದ ನೋವ ಮರೆಯಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟರಲ್ಲಿಯೇ ಅಪ್ಪನ ಕರೆಗೆ ಓ ಗೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಗ ಕೂಡಾ... ಅಂತೂ ದೇವಕಿ ತನ್ನ ಹದಿನಾರನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾದಳು. ಆದರೂ ಹಿರಿ-ಕಿರಿಯರೆನ್ನದೇ ಆದರದಿಂದ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು,ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನವಳಾಗಿ ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸಿದಳು.  ಮಗನ ಗಂಡನ ವಿಯೋಗದ ಯಾವ ಬೇನೆಯೂ ತಟ್ಟದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ 97 ನೇ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೂ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನಮಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ.ನಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೆ ಅವಳು ಪ್ರೀತಿಯ 'ಅಬ್ಬಬ್ಬೆ'
   ಇತ್ತ ಮಹಾಬಲ ತುಂಬಾ  ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪುರಾಣಂಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಆ ಕಾಲದ ಮೈಸೂರು ಒಡೆಯರ ಬಂಗಾರದ ಪದಕ, ಕಂಠೀಹಾರ, ಶಾಲುಗಳಿಗೆ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದ  ಕೈಹಿಡಿದ ಹೆಬ್ಬಾರ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಅದೆಷ್ಟು ಹೆತ್ತಳೋ.... ಅಂತೂ ಕೊನೆಗುಳಿದವರು ಹಿರಿಯಳಾಗಿ ಸೌಭದ್ರೆ, ಮಂಜುನಾಥ, ಗೋವಿಂದ, ವಿಷ್ಣು, ಶಂಭು, ರಾಮಚಂದ್ರ, ವಾಸುದೇವ ಈ  ಏಳು ಜನ ಮಾತ್ರ.  (ಇವರ ವಿದ್ಯಾಭಾಸ ಅಷ್ಟೇನೂ ಇಲ್ಲ. ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ವೇದಾಧ್ಯಯನ ಇತ್ತು ) ಅಜ್ಜಂದಿರಾದ ಶಿವರಾಮ, ಮಹಾಬಲರು,   ಮತ್ತು ಈ ತುಂಬಿದ ಸಂಸಾರ ಬಹುಕಾಲ ನಂದನವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಆಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಬಿಸಿ ವಾತಾವರಣ ,ರೇಷನ್ನಿನ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಯಾವುದೇ ಕೊರತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.  ಊರಿಗೇ ಉಣಬಡಿಸುವಷ್ಟು ತುಂಬಿತ್ತು.... ಕಾಣದಂತೆ ಬಚ್ಚಿಡಲು ನೆಲಮಾಳಿಗೆಯಿತ್ತು...!!! (ಈಗಲೂ ಇದೆ ,ಆದರೆ ಬಾವಲಿಗಳು ತುಂಬಿವೆ ಅಲ್ಲಿ.)  ಮನೆಯ ಮಗಳು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಹೆಗ್ಗೆರೆ ಕೃಷ್ಣ  ಭಟ್ಟರ ಮಡದಿಯಾದಳು, ಮಂಜುನಾಥನಿಗೆ ಹೊನಲಗದ್ದೆಯ 'ಕಾರಹಿತ್ತಲಿನ' ಮಂಜಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಬಂದಳು. ಗೋವಿಂದ ,'ಹೆಗಡಿ'ಯ ಕಾನಂಭಟ್ಟರ ಮನೆಯ ಮಗಳ ಕೈ ಹಿಡಿದ, ಇಷ್ಟಾಗುವಾಗ ಮಂಜುನಾಥನಿಗೆ ಹಿರಿಯ ಮಗ ಮಹಾಬಲ ಹುಟ್ಟಿ ಸತ್ತು, ಎರಡನೇ ಮಗಳು ಯಶೋದೆ, ಮೂರನೇ ಮಗ ಗಣೇಶನ ಜನನದ ಬಾಣಂತನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.  ಆಗ ಅದೆಲ್ಲಿತ್ತೋ ಮಾರಿ ಮಂಜಿಯನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದಿತ್ತು..... ಮಗಳು ಯಶೋದೆ ಇನ್ನೂ ನಾಕು ವರ್ಷದ ಬಾಲೆ ಗಣೇಶ ಹಸುಗೂಸು. ಆ ಈರ್ವರನ್ನೂ ನಾನೇ ಸಾಕುತ್ತೇನೆಂದು ಮದುವೆಯನ್ನೇ ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಬೆಂಗಾವಲಾಗಿನಿಂತ ಹೊನಲಗದ್ದೆಯ ಸೋದರ ಮಾವ ಭಟ್ಟಣ್ಣ. ಅಲ್ಲಿಗೇ ಈರ್ವರೂ ಹೋದರು, ಇಲ್ಲಿ ತಮ್ಮಂದಿರಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಲು ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಂಜುನಾಥ ತಾನೇ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದ್ದ.... ಮತ್ತೊಂದು ಮದುವೆ ಆಗಬೇಕು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಾದಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ ಆಗಿನ ರಾಮಚಂದ್ರಾಪುರ ಮಠಾಧೀಶರಾದ ಶ್ರೀ ರಾಘವೇಂದ್ರ ಭಾರತೀ ಶ್ರೀಗಳ ಸಖ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಸವಾರಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವಾಗ ಶ್ರೀಗಳೇ ಸೂಚಿಸಿದರು ; ಅಲ್ಲಿ ಪುತ್ತೂರಿನ 'ಮುಗುಳಿ'ಯ ಶಂಕರ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರ ಮಗಳು ಲಕ್ಷ್ಮೀ.. ಇದ್ದಾಳೆ ಓದಿದವಳಿದ್ದಾಳೆ( ಆಕಾಲಕ್ಕೇ ಬಲ್ಮಠ ಕಾಲೇಜಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲು ತುಳಿದು ಟೀಚರ್ಸ್ ಟ್ರೇನಿಂಗ್ ಮುಗಿಸಿದ್ದಳು) ಭ್ಹಟ್ಟರು ತುಂಬಾ ಬಡವರು. ನೀವೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂದು ಬರಬಹುದಾದರೆ ನೋಡುವಾ ಎಂದು.  ಶಂಕರ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರಿಗೆ ನಿರೂಪು ಹೋಯಿತು, ಅಲ್ಲಿ ಶಂಕರ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ರಿಗೆ ಐದುಜನ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಈರ್ವರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು ಹೆಂಡತಿ ಹೈಮಾವತಿ.   ಬಡತನವಿದ್ದರೂ ಗೌರವದ ಸಂಸಾರ ಬೇಡಿಯಾದರೂ ಬದುಕಿಯೇನು ತೊತ್ತಿಗೆ ಬದುಕಲಾರೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ಅವರದ್ದು.  ದೊಡ್ಡಮಗಳಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿತ್ತು (ಈಗಿನ ಯಕ್ಷಗಾನಕಲಾವಿದ ಕೆ.ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ಟರ ಅತ್ತೆ - ಮಾವ ! :ಹೆಂಡತಿ ಸಾವಿತ್ರಿಯ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ) ಉಳಿದವಳು ಈ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಗೋವಿಂದ ( ಘನಪಾಟಿ. ವಿದ್ವಾನ್ ಎಮ್.ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ಟ: ಹಾಲಿ ಬಳ್ಳಾರಿವಾಸಿ )  ಮಗಳು ಪರಮೇಶ್ವರಿ ( ಬೆಳ್ಳಾರೆ ಪಿ.ಸುಬ್ಬಣ್ಣ ಭಟ್ಟರ ಹೆಂಡತಿ ), ಮಗ ನಾರಾಯಣ( ಸದ್ಯ ಪುಟ್ಟಪರ್ತಿ ವಾಸಿ) ಮಗಳು ಶಾರದೆ ( ವೇಣೂರು ಈಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ಹೆಂಡತಿ) ಅವರು ಬಂದರು.  ಸವಾರಿಯಲ್ಲಿಗೆ ಶ್ರೀಗುರುಗಳೇ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತಿನ್ನೇನು ಎಂದು ಮಾತುಕತೆಯಾಗಿ ಶುಭಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮಂಜುನಾಥನಿಗೆ ಎರಡನೇ ಸಂಬಂಧವಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಳು.
      ಸಂಸಾರ  ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು  ಬೆಳೆದ ಕುಟುಂಬದ ನಿರ್ವಹಣೆಗಾಗಿ ಘಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಜಮೀನು ಖರೀದಿಯಾಯಿತು ಅಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲ ಮಕ್ಕಳು ಹೋಗಿ ದುಡಿದರು ಇಂತಿಪ್ಪಾಗ ವಿಷ್ಣು ಕರ್ಕಿಯ ಶಶಿಕಲಾಳನ್ನೂ ಶಂಭು ಹೆಬ್ಬಾತಕೇರಿ (ಹೊಸಾಕುಳಿ)ಯ  ಹೈಮಾವತಿ (ಹೊನ್ನಿ)ಯನ್ನೂ, ರಾಮಚಂದ್ರ ಸಿರ್ಸಿ-ಗೋಳಿ ಹತ್ತಿರದ ಹೊಸಳ್ಳಿಯ ಕೂಸನ್ನೂ, ವಾಸುದೇವ ಸಿದ್ದಾಪುರ ಉಂಬಳಮನೆಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀಯನ್ನೂ, ಕೈಹಿಡಿದು ಸಂಸಾರದ ಉತ್ತರಕಾಂಡ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿಯಾಗಿತ್ತು, 
     ಮಂಜುನಾಥನ ಹೆಂಡತಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಮನೆಗೆ ಹಿರಿ ಸೊಸೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಯಜಮಾನಿಕೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಲಿತವಳು ಎಂಬ ಗೌರವ-ಭಯ ಇತ್ತು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ , ಅವಳಿಗೆ ಅಹಂಕಾರವಿರಲಿಲ್ಲ ,ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀಚಿಕ್ಕಿಯಾಗಿದ್ದಳು , ಮಂಜುನಾಥನ  ಹಿರಿಯ ಹೆಂಡತಿಯ ತವರಿನವರಿಗೂ ಇವಳು ಮನೆ ಮಗಳೇ ಆಗಿದ್ದಳು. ಇವಳೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೊನಲಗದ್ದೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ 'ತವರು' ಮನೆಯ ಕೆಲಸವೆಂದೇ ತಿಳಿದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಳು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಚಿಕ್ಕಿ ಆಪ್ಯಾಯವಾಗಿದ್ದಳು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಓರಗಿತ್ತಿಯರ ಮನಗೆದ್ದಿದ್ದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮನೆಗೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಊರಲ್ಲಿ ಮಹಿಳಾ ಮಂಡಳ ಯುವತಿ ಮಂಡಳಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹೊಲಿಗೆ ,ಹಪ್ಪಳ,ಕಸೂತಿ ಮುಂತಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಳು.
ಹೀಗೇ ಸಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಣ್ಣ ಮಂಜುನಾಥ ಕೇವಲ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆಲಸಕ್ಕೆ ಸಿಗದೇ..... ಬಂದಾಗ ಓ..ಆ...ಎಂದು ಕೂಗಾಡುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದ ತಮ್ಮಂದಿರು ಹಿಸೆಯಾಗಬೇಕು, ನಮ್ಮ ಸಂಸಾರ ನಾವು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಎಂಬ ಇರಾದೆ ಇಟ್ಟಾಗ, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಮನಸ್ತಾಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯ ಆಸ್ತಿ ಭಾಗವಾಯಿತು, ಇದಕ್ಕೆ ಆಕಾಲದ ಕೊಂಕೇರಿ ವಿಷ್ಣು ಭಟ್ಟರು,ಭಡ್ತಿ ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ಟರು,ಕಡೇಮನೆ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ಟರು, ಸಭಾಹಿತರು ಇವರೆಲ್ಲ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾದರು. ಮಂಜುನಾಥ - ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಮನೆಯ ಹಿರಿಯರಾಗಿದ್ದರೂ ಬೇರೆ ಮನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಿಗದ್ದೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕಾಯಿತು. ಅದು ಹೆಣ ಸುಡುವ ಸುಡುಗಾಡಾಗಿತ್ತು ಮೊದಲು, ( ಈಗಲೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅಗೆದರೆ ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಹುಗುದಿಟ್ಟ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಸಿಗುತ್ತಿವೆ.)
      ಬೇರೆ ಮನೆ ಮಾಡಿ, ತೋಟ ಸಾಲದೆಂದು ಹೆಚ್ಚು ಅಡಿಕೆ ಸಸಿನೆಟ್ಟು, ಅದು ಫಲಬಿಡುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಫಲಭರಿತಳಾ ದಳು. ಕೀಲಕ ಸಂವತ್ಸರದ ಶ್ರಾವಣ ಶುದ್ಧ ನವಮಿಯಶುಭಮುಹುರ್ತದಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳುಗಂಟೆಗೆ ( ಗಡಿಯಾ ರವಿರಲಿಲ್ಲ ಅಂದಾಜು)  ಗಂಡು ಮಗುವಿಗೆ ತಾಯಿಯಾದಳು, ಅಂದರೆ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆ. !!!  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೋರಿಡುವ ಬಡತನ, ಮಳೆಗಾಲ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸಿದ್ದೆ.!! ಹಾಲು ಮೊಸರಿಗೆ ಬರವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ ಆಟದ ಮೇಳ- ಗುರುಗಳ ಸವಾರಿ ಎಂದು ಹೊರಗೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಇಲ್ಲಿ ಗೊಂಡಾರಣ್ಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಗಲೆನ್ನದೇ ರಾತ್ರಿಯೆನ್ನದೇ ತಾಯಿ-ಮಗ ಇಬ್ಬರೇ...! ಹಿಂದೆ ಸುಡುಗಾಡು( ವಾಸ್ತವ್ಯ ಸುರು ಆದ ಮೇಲೆ ಊರಿನ ಹೆಣ ಸುಡುವುದು ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ಹಿಂಭಾಗಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರ ಆಗಿತ್ತು ಮೊದಲು ಮನೆಯಿದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಇತ್ತಂತೆ!!!
                   ಬಾಲ್ಯ...!!! ನನಗೂ ಇತ್ತು,,,,! ಆಡಲು ಮಕ್ಕಳಿರಲಿಲ್ಲ.... ಮನೆಯ ನಾಯಿ ಬೆಕ್ಕು, ಹಸು,ಕರು,,, ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನ ಆಟಿಕೆಗೆ ವಸ್ತುವಾದವುಗಳೇ...!! ಆದರೆ ತಾಯಿಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಫಲ!!! ಅದರ ಸಂಸ್ಕಾರವಿತ್ತು.. ಜಾಣ್ಮೆಯಿತ್ತು... ವಂಶದ ಪ್ರಭಾವವಿತ್ತು. !!! ಸೂಕ್ಷ್ಮಗ್ರಾಹಿಯಾಗಿದ್ದೆ.... ಬೆಳೆದೆ..... ಬಡತನ ಎಷ್ಟಿದ್ದರೂ.... ಬಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ದೇಹಿ ಎನ್ನುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಈಗಲೂ ನೆನಪಿದೆ... ಅಪ್ಪನಿಲ್ಲದ  ಒಂದು  ಮಳೆಗಾಲ.... ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಅಕ್ಷತೆಗೆಂದು ತೆಗೆದಿರಿಸಿದ್ದ  ಪಾವು ಅಕ್ಕಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಅಕ್ಕಿಯಿಲ್ಲ.... ಸಾಲ ಕೊಡುವವರಿಲ್ಲ.!!..... ಊರು ಬೆಳೆದಿರಲಿಲ್ಲ....!!. ಇಪ್ಪತ್ತೇಳುದಿನ..... ಮಳೇಗಾಲದಲ್ಲಿ  ಹಿತ್ತಿಲಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಬೆಂಡೇಕಾಯಿ ಬೇಯಿಸಿ ತಿಂದು. ಅದೂ ಒಗ್ಗರಣೆಯಿಲ್ಲ,,...! ಹಾಗೇ ತಿಂದು ಬದುಕಿದ್ದೆವು, ನಾವು ತಾಯಿ ಮಗ...!!!! ಅಂತೂ ಒಂದು ದಿನ ಬಂದ ಕಡೇಮನೆ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ರು ವಿಷಯ ಹೇಗೋ ತಿಳಿದು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮನೆಯ ಆಳಿನ ಮೂಲಕ ಅಕ್ಕಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಅಂದೇ ಅನ್ನ!!! ಕಂಡಿದ್ದು ಇಪ್ಪತ್ತೇಳನೇ ದಿನ ರಾತ್ರಿ..... ಮರೆಯಲಾದೀತೇ..... ಆ ರಾತ್ರಿಯನ್ನ....! ಎಂದೋ ಬಂದ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ವಿಷಯವೇ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವ ಕೇಳಲೂ ಇಲ್ಲ!!!!! ಆದರೂ ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪನೇ ಅಲ್ಲವೇ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ... ಕಂಡಾಗ..... ಹಾಗಂತ ,,,,ತುಂಬ ಮೃದು ಸ್ವಭಾವ ಯಾವ ಚಟಗಳಿಲ್ಲ!! ಬರೇ ಸುತ್ತುವುದು..... ಇದು ಇಡೀ ಮನೆಯ ಬದುಕನ್ನೇ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿಸಿತ್ತು...! ಅಂತೂ ಬೇಳೆದೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು.... ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಎರಡುಶಾಲೆಗಳಿದ್ದವು.  ತೊಂದರೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹೋದೆ... ಓದಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದೆ ಆ ಕಾಲದ ವಿಷ್ಣು ಮಾಸ್ತರರು ಯಾಲಕ್ಕಿ. ಭಡ್ತಿ ಪಿ.ಆರ್..ಭಟ್ಟರು. ಪಿ.ವಿ.ಶೇಟರು.. ಸೂರಿ ಮಾಸ್ತರರು, ಎಮ್.ಪಿ.ಭಟ್ಟರು.. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಮೆಚ್ಚಿನ ಗುರುಗಳು ನನ್ನನ್ನು  ಮೆಚ್ಚಿದ ಗುರುಗಳು.... ಅದರಲ್ಲೂ ಯಾಲಕ್ಕಿ ವಿಷ್ಣು ಮಾಸ್ತರರ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ...!!
    ಹೀಗೇ ದಿನಗಳೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ಮತ್ತೋರ್ವ ತಂಗಿಗೆ ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟಳು (ಅವಳು ಸತ್ತೂ ಹೋದಳು) ಮತ್ತೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ  ಮತ್ತೊಬ್ಬ ತಂಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.. ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ.... ಆಕಾಲಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲು ಸೇರಿದ್ದೆ.  ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ವೇದ ಸಂಸ್ಕೃತಾಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಕ್ಕಾರು ಪಾಠಶಾಲೆಗೂ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆ ಸಮಯಕ್ಕೇ ವೈದಿಕ ಮಂತ್ರ -ಪೂರ್ವಾಪರ ಪ್ರಯೋಗ ಆಗಿತ್ತು, ಹಾಗಾಗಿ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಇನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ವಿದ್ಯೆ ಸಾಕು ಮಾಡೋಣ ಪೌರೋಹಿತ್ಯ ಮಾಡಲಿ, ಎಂದಿತ್ತು. ಆಧಾರವಾಗಲೀ ಎಂದು. ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ( ಅಮ್ಮನನ್ನು "ಅಬ್ಬೆ" ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ) ಸುತರಾಂ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ .ಅವಳ ಜ್ಞಾನದ ಅರಿವಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ !! ಅಂತೂ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಸೇರಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಜಿ,ಆರ್,ಭಟ್ಟರು, ಎಸ್,ಶಂಭು ಭಟ್ಟರು, ಜಿ,ವಿ,ಭಟ್ಟರು, ಪಿ.ಜಿ.ಭಟ್ಟರು, ಇತ್ಯಾದಿ ಮಹಾಮಹೋಪಾಧ್ಯಾಯರ ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಇತ್ತು, ಶಿಕ್ಷಕ ತರಬೇತಿಯನ್ನೂ ಮುಗಿಸಿದೆ ,
    ,ಶಾಲೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಜೋಗಿ ನಾರಾಯಣ ಭಟ್ರು ಛೇರಮನ್ ನಾರಾಯಣ್ ಭಟ್ರು( ಬಾವಜ್ಜನ ಮನೆ) ಇವರಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ಪ್ರಥಮ ಪಾಠವಾಗಿತ್ತು, ಅಂತೆಯೇ ಬಾಳೆಗೆದ್ದೆ ಜಿ.ಆರ್.ಬಟ್ಟರು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ವಾರದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಬಂದು ಸಂಗೀತ ಪಾಠ ಹೇಳೀ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಂಡಿತ ಷಡಕ್ಷರಿ ಗವಾಯಿಗಳ ಸಾಂಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತದ ಸರಿಗಮ ವನ್ನ್ನೂ ಕಲಿತಾಯ್ತು. ಇನ್ನು ಊರಿನ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಯಕ್ಷಗಾದ ದಿಗ್ಗಜರುಗಳು, ಜೋಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಬಾಗವತರು, ಕಡತೋಕಾ ಮಂಜುನಾಥ ಭಾಗವತರು,ಮತ್ತು ಕಡತೋಕೆಯವರ ಅಣ್ಣಂದಿರಾದ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಾಯ ಭಾಗವತರು ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಭಾಗವತರು ಹೀಗೆ ಇವರೆಲ್ಲರ ಮೈದಡವುವಿಕೆಯಿಂದ ಆ ರಂಗದಲ್ಲೂ ಗೆಜ್ಜೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದಾಯ್ತು. ಆ ಕಾಲದ ಘಟಾನುಘಟಿಗಳೆನಿಸಿದ ಶೇಣಿ ಮಾವ, ಮಲ್ಪೆ ರಾಮದಾಸ ಸಾಮಗರು ಕೆರೆಕೈ ಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ಟರು, ಕೆರೆಮನೆ ಹೆಗಡೆ ದ್ವಯರು ಮುಂತಾದ ಮಹಾಪಾತ್ರರ ಎದುರು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಪಾತ್ರಗಳಾದ ವಿದುರ,ಚಾರಕ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ,ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಪಾತ್ರಧಾರಿಯಾಗಿ ತಾಳಮದ್ದಳೆಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಯಿತು. ಹಿರಿಯರೆದುರ ಸಹಜ ಭಯ ಮಾತ ಮರೆಸಿದಾಗ ಬೆನ್ನು ಸವರಿ ಬಾಯ್ದೆರಿಸಿದರು ಆ ಹಿರಿಯ ಜೀವಗಳು...ಮತ್ತೆ ಆ ಚಿಕ್ಕ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೇ ಜೀವತುಂಬಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡೆ......ಹೀಗಿರುವಾಗಲೇ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಹಪಹಪಿಕೆ ಉಂಟಾಗಿ ಆಗ ಶ್ರೀ ಎಸ್.ಶಂಭು ಭಟ್ಟರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ  ಕರ್ಕಿಯ ಬೊಂಬೆ ವೆಂಕಟ್ರಮಣ ಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಿಂದ  ತರ್ಕ ಪಾಠವೂ ಆಯಿತು. ಅದರ ಸಾರವನ್ನು ಉಣಬಡಿಸಿದರವರು. ಈ ಪಾಠವೇ ಅಂದು ಅದುವರೆಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಡಗಿದ್ದ ಹಿಂದಿನ ದೈವೀ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಬದಿಗೊತ್ತಿ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಿಸಲು ಕಾರಣ ಆಯಿತು ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ. ಆದರೂ ಇವು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಮಾನಸಿಕ ಬದುಕನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದವೇ ಹೊರತು ಭೌತಿಕವಾಗಿ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲನುವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.!!!! ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟೆ.......!!!! ಹೊಸದ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಟೆ...
       ಇಷ್ಟಾಗುವಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ರಕ್ತದೊತ್ತಡದಿಂದಾಗಿ ಪಾರ್ಶ್ವವಾಯು ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಜೀವಚ್ಛವವಾಗಿದ್ದ . ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ರೋಗಿಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ್ದ. ಇಡೀ ಮನೆಯ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೇ ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡಿದ್ದ, ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಂಡುಟ್ಟು ಸುಖವಾಗಿದ್ದ ಸಂಸಾರ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವೆಚ್ಚಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಾಲದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಳ ಬೇಕಾಯಿತು.... ಅಂತೂ  ಅಪ್ಪ ಸತ್ತ.. !!!ಅದುವರೆಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರವಾಗೇ ಇದ್ದ ಅಣ್ಣ ಗಣೇಶ ಅಕ್ಕ ಯಶೋದೆ ಬಂದು ಕ್ರಿಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು..... ದೂರವೇ ಇದ್ದರೂ ಅಪ್ಪ ಅಪ್ಪನೇ ಅಲ್ಲವೇ?,  ಇವೆಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳ ಒಳಗೆ ನಾನು ವೇದ,  ಸಂಸ್ಕೃತ,  ವೈದಿಕ ವಿದ್ಯೆ,  ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ  ಎಲ್ಲ ಕಲಿತಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೂ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸ ತೊಡಗಿದೆ.  ಅದು ಸತ್ಯವೂ ಆಗಿತ್ತು!!!!
        ಅಪ್ಪನ ನಂತರ ?....... ಕೆಲಸವಿಲ್ಲಾ... ಸಾಲದ ಹೊರೆ.... ಊರಲ್ಲಿ ಯೇನಾದರೂ ಉದ್ಯೋಗ ಮಾಡೋಣವೆಂದರೆ.... ಸಹಕಾರವಿಲ್ಲಾ.... ಅಂತೂ ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮಾಡಿದೆ. ಅಂದು ಆಗಿನ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಸಕ್ರೆಟರಿ ಹುದ್ದೆಗೆ ಅರ್ಜಿ ಕರೆದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಗುಜರಾಯಿಸಿದ್ದೆ. ಕರೆಯೂ ಬಂತು...... ಹೋಗಬೇಕಲ್ಲಾ  ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ.... ಇಪ್ಪತ್ತು ಹಲಸಿನಕಾಯಿ ಮಾರಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣ ರೂಪಾಯಿ ಒಂದುನೂರಾ ಎಂಭತ್ತನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಧಾರವಾಡಕ್ಕೆ ಬಂದು ಇಂಟರವ್ಯೂನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಅಂಕಗಳಿಸಿ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಬೇಡಿಕೆ ಐದಂಕಿಯ ಮೊತ್ತದ್ದಾಗಿತ್ತು....!!! ಥೂ.... ಇವರಾ.... ವಿದ್ಯೆಗೆ ಬೆಲೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾ...? ಎನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.... ಮನೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಇನ್ನೂ ಮೂವತ್ತಾರು ರೂಪಾಯಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆನ್ನುವುದನ್ನು ಲೆಕ್ಖ ಹಾಕಿ, ತಂಗಿಗೆ ಒಂದು ಅಂಗಿಯನ್ನು ತಂದೆ. ಚೆಂದದ್ದು... ಹಾಕಿ ನಲಿದಳು ಅವಳು...... ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ  ಇಲ್ಲ... ಬೇರೆ ಯೆಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗಬೇಕು ಎಂಬ ಮನಸು... ಊರು ತೊರೆದೆ. ಅಷ್ಟು ಮಾಡುವಾಗ ತಂಗಿಯಂದಿರಿಗೆ ಓದಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯಲಿಲ್ಲ ,ಅವರೂ ಓದಿದರು.... ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅಬ್ಬೆ ಇನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿ ಇದ್ದಾಳೆ ಮನೆಗೆಲಸ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ವೆಂದು ಸಮಾಧಾನ ಗೊಂಡು ನಾವು ಅಣ್ಣ-ತಂಗಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೆಂಗಳೂರು ಸೇರಿ ಅಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಅರಿವಿನಿಂದಾಗಿ 'ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾರತೀ'ಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ  ಇದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೇಶದ ನಾನಾ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ತಿರುಗಿದೆವು. ಕಾಶ್ಮೀರ ದಿಂದ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ, ಗುಜರಾತಿನಿಂದ ಕಲಕತ್ತಾದ ವರೆಗೆ ಯೆಲ್ಲ ಕಡೆ ಸಂಸ್ಕೃತ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ಓಡಾಡಿದೆ...ಜ್ಞಾನದ ಹರವು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡೆ,,,ವಿದ್ವಜ್ಜನರ ಸಖ್ಯ ಬೆಳೆಸಿದೆ .ಈ ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾರತಿಯ ಸೇವೆಯೆಂಬ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಮಿಧೆಯಾಗುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ತಿರುಗದ ತಾಣವಿಲ್ಲಾ ....ಎಂದೆನಲ್ಲಾ......ಅಲ್ಲಿ ಹೋದಲ್ಲಿ ಬಂದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬೇಟೆ..... ವಿದ್ವಜ್ಜನರದಾಗಿತ್ತು...!! ಉತ್ತರದ ಉದ್ದಾಮ ಪಂಡಿತ ಶ್ರೀ ದೇವೇಂದ್ರ ಚತುರ್ವೇದಿಯವರಿಂದ ವೇದದ ಸಾರವನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಸೊರೆದೆ... ಕಲಕತ್ತದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಊಟದ ಮನೆಯ ಅಪ್ರತಿಮ ವೈಯ್ಯಾಕರಣಿ  'ಮಹಾಪಾತ್ರರು'  ಸಮಯವಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ವ್ಯಾಕರಣ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಒಳಹೊರಗನ್ನೂ ಉಣಬಡಿಸಿದರು ನನಗೆ. ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿರುವಾಗ 'ವೆಂಗಪಲ್ಲಿ ರಂಗಸ್ವಾಮಿ ಅವಧಾನಿ, ಮೇಲುಕೋಟೆಯ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀತಾತಾಚಾರ್ಯರು, ವೇದಗಣಿತದ ಪ್ರವಕ್ತೃ ಪೂಜ್ಯ ಭಾರತೀ ತೀರ್ಥರ ಪರಂಪರಾನುಗತ  ಶಿಷ್ಯರಾದ ಶ್ರೀ ವಿದ್ಯಾತೀರ್ಥರು. ಶತಾವಧಾನಿ ಆರ್.ಗಣೇಶ್. ಮೈಸೂರಿನ ಶ್ರೀ ಪರಾಂಜಪೆ  ಮುತಾದವರೆಲ್ಲರ ವಿದ್ವತ್ತೆಯ ಹನಿಗಳನ್ನು ಸವಿದೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆಗಿದ್ದರೂ ಅಂದು ಕುಮಟಾ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ  ಅಲ್ಲಿ ಸಖೀಗೀತವನ್ನು ಹೇಳಿದ ಡಾ|| ಜಿ.ಎಲ್.ಹೆಗಡೆ, ಬುದ್ಧ ಚರಿತದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ವಾದಕ್ಕಿಳಿದ ಡಾ|| ಮಹೇಶ್ ಅಡಕೊಳಿ, ಮೇಘದೂತವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲೂ ಬರೆದ ಡಾ|| ವಿ.ಆರ್.ಜೋಷಿ. ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡಲೆಯಂತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತ ವ್ಯಾಕರಣವನ್ನು ಸೋದಾಹರಣವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಡಾ|| ವಿ.ಕೆ.ಹಂಪಿಹುಳಿ, ಇವರಲ್ಲದೇ ಅದಾಗಲೇ ಕನ್ನಡದ 'ಶಬ್ದಮಣಿ ದರ್ಪಣ'ಕ್ಕೆ ದರ್ಪಣವಾಗಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದ ಗೆಳೆಯ ಜಿ. ಎಸ್. ಹೆಗಡೆ, ಇವರೆಲ್ಲರಿಂದ ಕಲಿತಿದ್ದು ಅಳೆಯಲಾಗದ ಆಳದ್ದು..ಆದರೂ 'ಅಕ್ಷರಂ' ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಅಲ್ಲಿನ ಶ್ರೀ ಶೇಷಾಚಲ ಶರ್ಮರು,ಭುವನಗಿರಿ ಅನಂತ ಶರ್ಮರು, ಸೋ.ತಿ.ನಾಗರಾಜರು, ಜಿ,ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಭಟ್ಟರು ಇವರೊಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಕೇವಲ ಉಭಯ ಕುಶಲೋಪರಿಯಷ್ಟೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಶಾಸ್ತ್ರ-ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಕುರಿತೂ ಅರಿತುಕೊಂಡೆ . ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರಾಧ್ಯಯನವೇ ಆಯಿತೆನ್ನಿ.....ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು  ..... ಅದಾವುದೂ.. ಉಣ್ಣುವ ಬೋನಕ್ಕೆ 'ತುಪ್ಪ'ವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ .... .......ಆಗ ಅಂಕುರಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತೆ..... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು..... ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ...! ಇರುವುದೆಲ್ಲ  ಬೇರೆಯವರಿಗೆ  ಬೋಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ  ಮಾತ್ರ....! ಬದುಕಿಗಲ್ಲಾ....!!! ಹಾಗಾಗಿ ಬಿಟ್ಟೆ...... ಎಲ್ಲವನ್ನೂ  ಬಿಟ್ಟೆ......ನಾನು ನಾನಾದೆ..... ಮುಂದೆ ನನಗೇ ಎಂದು ಒಂದು ಬದುಕಿದೆ, ....ತಂಗಿಯರು ತಾಯಿ ಎಲ್ಲ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಎದ್ದು ಬಂದರು...
     ಹೀಗಿರುವಾಗ ... ನನ್ನ ಹೆಸರಿಗೆ ಒಂದು ಎಂದೋ ಗುಜರಾಯಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯಿಂದಾಗಿ  ಕೆಲಸದ ಆದೇಶ ಬಂತು... ಸಂಘದ ಹಿರಿಯರ ಹೇಳಿಕೆಯಂತೆ ನಾನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕನಾಗಿ ಈ ರಾಮನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ತಂಗಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಕೈಹಿಡಿಯಲು ಸಾಗರದ ಗೊರಮನೆ ಸುಬ್ರಾಯರ ಮಗ ಮೋಹನ ಬಂದ ಮದುವೆಯೂ ನಡೆಯಿತು... ಇನ್ನು ಅಬ್ಬೆ ಇನ್ನೋರ್ವ ತಂಗಿ ಊರಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.  ತಂಗಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ... ನಾನು ಊರಿಗೆ ಹೋದೆ ಒಂದು ಬೇಸಿಗೆ ರಜೆಯಲ್ಲಿ.... ಅಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತು ಬಂದು ಹೀಗೊಬ್ಬಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಒಬ್ಬಳು ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಇರುವ ಹುಡುಗಿಯಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು  ಕೇಳಿ ನಾನೇ ನೇರವಾಗಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿ ಅವಳೂ ಒಪ್ಪಿ.. ಆಮೇಲೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು... ಅಮ್ಮ ಅಸ್ತು ಎಂದಳು. ಮದುವೆ ನಡೆದೇ ಹೋಯಿತು ಸಾಲಕೋಡು ಗೋವಿಂದ ಹೆಗಡೆಯ ಮನೆಯ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಕಲಾವತಿ ದಂಪತಿಯ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಗಳು 'ಉಷೆ' ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾದಳು ಆಮೇಲೆ ರಾಮನಗರದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರ ಅಮ್ಮ ತಂಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ .
      ಒಂದು ದಿನ  ನಾನು ಮೊದಲು ಆಟವಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮನೆಯ  ಮಾವನಿಂದ ಬಂದ ದೂರವಾಣಿ  'ನಿನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಮಗ 'ಮಹೇಶನಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಕೊಡುತ್ತೀಯಾ?  ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ದೂರವಾಣಿಯಲ್ಲೇ ಯಾವಾಗ ಮದುವೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ, ಎಂಬಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ  ಮಾತಾಡಿದ್ದಾಯಿತು .. ಮನೆಗೆ ತಿಳಿಸಿ ತಂಗಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಆಯಿತು ಅಮ್ಮ ಒಪ್ಪಿದಳು ಯೇನು ಕೇಳುವುದಿರಲಿಲ್ಲ .....ಅವ ನಮ್ಮ ಗಾಳಿ ಮನೆ, ಈಶ್ವರ ಭಟ್ಟರ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಗ ಮಹೇಶನಾಗಿದ್ದ.  ಆ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಆಯಿತು.. ತಂಗಿಯರು ದಿಡವ ಸೇರಿದರು ನಾನು ಮೊದಲ ಮಗಳು ಪ್ರಥಮಾಳಿಗೆ ತಂದೆಯಾದೆ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗಳ ಕಂಡಳು ವಂಶ ಬೆಳೆಯಿತೆಂಬ ಸಂತಸವಿತ್ತು ಅವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ,
     ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಮ್ಮ ಅದೇಕೋ ಒಮ್ಮೆ  ದೂರವಾಣಿ ಮಾಡಿ ತಮಾ... ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬರುತ್ತೇನೆ... ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ ....ಅಂದಳು  ಅವಳಿಗೂ  ವರ್ಷ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದಾಗಿತ್ತು. ಅಸ್ತಮಾ ಖಾಯಿಲೆ ಈ ಮೊದಲೇ ಇತ್ತು ,ಜರ್ಝರಿತರಾಗಿದ್ದರು,  ನಾನೂ 'ಬಾ' ಎಂದೆ ಬಂದಳು, ಮಗ ,ಸೊಸೆ, ಮೊಮ್ಮಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತುಂಬಾ ಸಂತಸದಿಂದಲೇ ಇದ್ದ ರು ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ ಸೇರಿ ಮಾಡಿದ ಚೌತಿ ಹಬ್ಬ, ಮರೆಯಲಾರದ  ಸುದಿನ....  ನನ್ನವಳೂ ಪುಟ್ಟಕ್ಕ.(ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಉಷೆಯನ್ನು ನಾನು ಕೂಗುವುದು ಪುಟ್ಟಕ್ಕ ಎಂದೇ) ಅವಳು ಹಾಗೇ.... ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದವಳು. ಅತ್ತೆ ಅತ್ತೆಯೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ತಿಳಿದವಳು ಅತ್ತೆಯ ದೌಲತ್ತು ಮೆರೆಯಲಿಲ್ಲ... ಒಂದೊಂದು ಬಾರಿ ನಾನೇ ಪರಕೀಯನಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ....
     ಒಂದು  ದಿನ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದಳು.... ಸಾಕು... ಯೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಮುಗಿಯಿತು ,,,,,, ನಾನು ಹೋಗಲಾ...?  ಗಟ್ಟಿ ಇದ್ದವರು ಇದೇನಪ್ಪಾ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದರೂ, ಯಾಕೋ ಹೊರ ಬಂದಿದ್ದು ಆತಬ್ಬೆ..ಅದು ಯೆಲ್ಲಡಗಿತ್ತೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ...!. ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಮಲಗಿದೋರು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದರು ಕರೆಸು ಹೆಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಎಂದರು.  ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲೇ ಇರುವ ಕಿರಿಯ ಮಗಳು ಅಳಿಯ ಮೊದಲೇ ಬಂದರು, ಸಾಗರ ದಿಂದ  ಆ ಕೂಡಲೇ ಹೊರಟ ಹಿರಿಯ ಮಗಳು ಅಳಿಯ ರಾತ್ರಿ ಹತ್ತಾಗು ವಾಗ ರಾಮನಗರ ಸೇರಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿದ್ದರೆಂದು ಖಚಿತ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳು ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟು ನಗಾಡಿದವರು,  ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ ರು ....ಮತ್ತೆ ತೆರೆಯಲೇ ಇಲ್ಲ.... ನನ್ನಮ್ಮ ನನ್ನ ಹೊತ್ತು ಹೆತ್ತು ಪೊರೆದ ಅಬ್ಬೆ ಹೋದರು..... ಮುಂದೆ ಹೇಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ... ಸಾಕು...
    ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಮಗ ಶರಚ್ಚಂದ್ರನ ನ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿದೆ. ಮಕ್ಕಳ ಆಟ ಪಾಠ ಯಶಸ್ವೀ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೆನಿಸಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಬೊಂಬೆಗಳಲ್ಲವೇ ?...ಅವರೊಂದಿಗೆ ಆಡುವ ಆಡಿ ಸಂತಸ ಪಡುವ ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯನ್ನೂ ನಮಗೆ ತಪ್ಪಿಸಲಿಲ್ಲ... , ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂತೈಸುತ್ತ ಅವರೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಓದಿನಲ್ಲೂ ಆಚಾರದಲ್ಲೂ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಾವೂ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವ ರೋಗ ರುಜಿನಗಳಿಲ್ಲದೇ ಸಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಸಾಕಲ್ಲವೇ?
  ಎನ್ನಬ್ಬೆ ಆವಾಗಾವಾಗ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ತಮಾ ( ನನ್ನನ್ನು ಹಾಗೆ ಸಂಬೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು) " ಉರಿದರೆ ಕರ್ಪೂರದಂತೆ ಉರಿದುಬಿಡು, ಧಗ ಧಗನೆ ಉರಿದು ನಿಶ್ಶೇಷವಾಗಿಬಿಡು....! ಬತ್ತಿಯ ಸೊಡರಾಗಬೇಡಾ... ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಟು ವಾಸನೆ...! ಬತ್ತಿಯ ಕರಿ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ....! . ಬಾಗಿದರೆ ಬದುಕಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ ಬಾಗು..! ಉಳಿದಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬಾಗಬೇಡಾ...! ಬದುಕಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಭಾವವಿರಲಿ.....!!! ಮೂಢ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆ ಮನವೀಯ ಬೇಡಾ... !!ಇವೆಲ್ಲ.. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆಡಂಬರದ ಭಕ್ತಿಯ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ , ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ 'ಚಾರ್ವಾಕ' ಭಾವಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆದರೂ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳುವ ಮನವಿರಲಿಲ್ಲ.... ಹಾಗೇ ಬದುಕಿದೆ.. ಈಗಲೂ ಹಾಗೇ.......
  ಯಾಕೋ.... ಬಾಲ್ಯದ ಆ ಜಗತ್ತಿಲ್ಲಿ ಬದಲಾಗಿದೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದೆ.... ಅಂದು ಎನ್ನಬ್ಬೆ ಹೇಳಿದ ಸತ್ಯ,ಧರ್ಮ,ನ್ಯಾಯ ಎಲ್ಲ ಸಾಯಹೊರಟಿದೆ....! ಆದರೂ "ಧರ್ಮೊ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ" ಅಲ್ಲವೇ...? ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಸತ್ಯ'ಸತ್ತಿರಲಾರದು...? 'ಧರ್ಮ' ಕುಲಗೆಟ್ಟಿರಲಾರದು...? ನ್ಯಾಯಕ್ಕೇ ಸಂಕೋಲೆ ಬೀಳಲಾರದು...? ಅಲ್ಲವೇ..?
......... ಇದು ನನ್ನ ಕಥೆಯಲ್ಲ ನನ್ನ ಜೀವನದರ್ಶನ....!




* ಪಾಗಾರದಂಥ ಹಾಳಿಕಂಟ,!! ಅಪ್ಪೇಹುಳಿ ಪೇಲೆ ತಟ್ಟೆ...!!


* ಪಾಗಾರದಂಥ ಹಾಳಿಕಂಟ,!! ಅಪ್ಪೇಹುಳಿ ಪೇಲೆ ತಟ್ಟೆ...!!

ಪೇಲೆ ತಟ್ಟೆಯ ಪುಣ್ಯ ಪ್ರಸಂಗ...!

   ಮನೆಯ ಹಕ್ಕೇಹೊಳ್ಳಿ ಮಾರುದ್ದ  ಇದ್ದಿತ್ತಾ............. ಅಪ್ಪಂಗೆ ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು.ಹಕ್ಕೇಹೊಳ್ಳಿ ಅಪ್ಪನ ಮಂಚವಾಗಿತ್ತು....... ಸೇರಿದರಲ್ಲ....... ಅಪ್ಪನ ಹಳೇ ಗ್ಯಾಂಗು..... ಹುಲೀ ಭಟ್ರು,ಮರಿ ಭಟ್ರು, ಚೌಕಿ ಭಟ್ರು ಚೆಕ್ಕೆ ಭಟ್ರು, ಅವಧಾನಿ ನಾರಣಭಾವ ಕಡೇಗೆ ಬಂದ...... ಅವಂಗೆ ಕೇಟು,ನೋಸ್ಟ್ರಂಪು...... ವಂದ್ ಪೇಲೆ ಮಜ್ಗೆ, ಇದ್ರೆ ಸಾಕಾಗಿತ್ತು.... ನಾಕ್ ದಿನಾನಾರೂ ಊಟದ ಗೊಡವೆ ಇದ್ದಿತ್ತಿಲ್ಲೆ.ಅಂತೂ ಯೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿದ್ವಲಿ,.... ಹಾ... ಯೆಂತದಾರೂ ಇದ್ದನೋ ...? ನಾರಾಣ ಭಾವ ಚರಾ....ಪರಾ...ಅವಾಜ್ ಮಾಡು ಮೆಟ್ಟ ಕಾಲಿಂದ ವತ್ತಾಯ ಮಾಡಿ ಕಳಚೂಲೆ ಶುರು ಮಾಡ್ಕತ್ನೇ ಕೇಳ್ದಾ.....ಅರೇ.... ನೀ ಬರಾಕರೆ  ಅಲ್ಲೇ ಯೆಂಕುಟೀ ಭಾವನ ಕರದಿಕ್ಕಿ ಬಂದ್ಯೋ ಇಲ್ಯೋ?... ಅವ ಕಡೇಗೆ ಬೇಣ ತಿರ್ಗೂಲೆ ಬಂದಾಗಾರೂವ ಇಲ್ಲಿ ನಾಣಭಾವ... ಬೇರೆ ಭಟ್ಟಕ್ಕೋ ..ಯೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದಿದ್ದೋ ಹೇಳಿ ಗುತ್ತಾದ್ರೆ... ಮಡಿವಾಳ ಮಂಜು ಮನೇವರೇಗೂ ಮಳ್ಕುನ್ನಿ ತಿರಗದಾಂಗೇ ತಿರಗಿ ಹಲಬಿಕ್ಕಿ ಬತ್ತಾ ಬಿಲ್ಯೋ... ಅಪ್ಪನ ದುಗುಡದ ನುಡಿ.
     ಅಂತೂ ಸೇರಿದ ಭಟ್ಟಕ್ಕೊ ಯೆಲ್ಲಾ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕೀರೆ ನಾಕಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಟಕ್ಕೆ ಕಡ್ಮೇ.... ಯೆಂತಾ ಮಾಡೂದೋ ಚೆಕ್ಕೇ.... ಹುಲಿ ಭಟ್ರು ಚೆಕ್ಕೇ ಮುಖ ನೋಡದ್ರು. ಅಡ್ಡಿಲ್ಯಾ ಈಗ ಯೆಂಕುಟೀ ಭಾವ ಬಪ್ಪಲ್ಲೀವರೇಗೆ ನಾವು ಕುರಡನ ಇಟ್ಕಂಡಾರೂವಾ ಆಡ್ವೋ. ಹೊತ್ ಹಾಳ್ ಮಾಡೂದು ಬೇಡ....... ಇಂತಿಪ್ಪಾಗ ಅಬ್ಬೆ .....ನಿಗೊಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಚಾ ಅಕ್ಕೋ ಮಜ್ಗೇ ನೀರಡ್ಡಿಲ್ಯಾ? ಕೇಳ್ತು......... ಅತ್ಗೇ... ಈ ಬಿಶಲುರೀಲಿ ಯೆಂತಾ ಚಾವೇ. ಯೆಂತದೂ ಬೇಡ ಮೊದ್ಲು ಮಂಡ್ಳ ಶುರುವಾಗ್ಲೀ. ಕಡೇಗೆ ಬೇಕಾರೆ ನೋಡ್ವೋ ಅಂದ ಚೌಕಿ ಭಾವ . ಅವ ಚಾನೂ ಕುಡಿತ್ನಿಲ್ಲೆ... ಪಿತ್ತಾಗೋಗ್ತು..! ಮಜ್ಗೆನೀರೂ ಊಹೂಂ.... ಥಂಡಿಯಾಗ್ತು ........ಅಕ್ಕಳಪ್ಪಾ  ನೀ ಹೇಳ್ದಾಂಗೇ ಯೆಂಕುಟೀ ಬಾವ ಬಂದೇ ಬುಟ್ಟಾ.... ಹಚ್ಚು ಹಚ್ಚು.. ಬೇಗ ಅವಮ್ಗೂ ಇರ್ಲೀ. ವಂದ್ ಕೈ.. ಮುರೀ ನೋಡ್ವಾ.....  ರಾಂಭಾವ ಅಂಗೋಸ್ತ್ರಪಂಜಿಲಿ ನೆಲದ ಧೂಳ ಹೊಡದಾ.... ಬಾ... ಭಾವಯ್ಯಾ... ನಿಂಗೇ ಹೇಳ್ ಕಳಸೋ ಹೇಳಿ ಆ ತಂಗಿ ಹತ್ರ ಹೇಳಿದ್ದಿದ್ದೆ ಅದು ಹಬ್ಬಲಿಗೆ ದಂಡೆ ಮೇಡೂಲೆ ಶುರುಮಾಡ್ಕಂಜು ..... ನಾ ಹೋಗತ್ನಿಲ್ಲೆ ಅಣ್ಣಯ್ಯಂಗೆ ಹೇಳು ಅಂತು. ಅವ ಮಳ್ಳ ಯೆಲ್ಲಿ ಹೋಜ್ನನಾ.. ಹೆಕ್ಕೂಲೆ.. ಬಾ...ನೀನು...ಹಚ್ಚಿಕಿದೋ....... ಅಂದ ಚೌಕಿಭಟ್ಟಣ್ಣ. ಅಂತೂ ಯೆಲ್ಲರೂ ಕೂಡದೋ ಹೇಳಾತು.
        ಮರಿ ರಾಂಭಾವಂಗೆ ಮೂವತ್ ನಂಬರ ಬೀಡಿ ಸೇದು ಚಟ... ತಡೆ ಬಂದೆ... ನಿಂಗೊ ಮುಂದ್ವರ್ಸೀ ಅಂದ... ಗಂಜೀಪರಾಕನ ಕಿಸ್ಗೇಲಿ ಕೈ ಇಟ್ಕಂಡು ಅಚೇಬದೀಗೆ ಹೋದ....... ಅಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಬಿತ್ತು ಹೇಳಿ ಯೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗುತ್ತಾತು. ಹೊಗೆ ಹಕ್ಕೆಹೊಳ್ಳಿ ಮೂಲಿಂದ ಮೇಲೇಳುಲೆ ಶುರುವಾತು... ಅಲ್ಲಿಂದಾನೇ ಕೂಗದಾ ಅಥೋ ನಾಣಭಾವಾ.... ಯೆಮ್ಮನೇ ಗಪ್ಪತ್ತಿ ಮೈಸೂರಿಂದ ಬರಾಕರೆ ಛಲೋ ಬಂಗಿಸೊಪ್ಪ ಹಿಡ್ಕಾ ಬಂದಿದ್ದಾ..... ಅದು ಯೆಮ್ಮನೇ ಪ್ರೇಣಿಗೆ ಗುತ್ತ್ತಿಲ್ಲೆ  (ಹೆಂಡತಿ) ಬಿಲ್ಯೋ.......ತರಸಲನೋ....?... ಹಾಂ.... ತರಸಾ... ನೋಡೇ ಬುಡ್ವಾ ವಂ ದಮ್ಮಾ.... ಅಂದ ಯೆಂಕುಟೀ ಭಾವ. ....ಯೇ ಮಾಣೀ... ಮಾಣೀ... ಬಾರಾ ಇಲ್ಲಿ... ಗೌಜಿ ಮಾಡೂಲೆ ಇಲ್ಲೆ ಸುಮ್ಮಂಗೆ ಯೆಮ್ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ  ಅಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪನ ಅಂಡ್ಗೆ ಯೆಲ್ಲಿದ್ದು ಕೇಳು ..ಯೆಮ್ಮನೆ ಸಾವಿತ್ರಿಯಾ... ಅದು ತೋರಸ್ತು...ತೆಕ್ಕೊಡ್ತಿಲ್ಲೆ ಅದ್ಕೆ ಅದರ ಪರಮಾಳ ಆಗ್ತಿಲ್ಲೆ ..... ನೀ..ಹೋಗಿ ಅಡೀಗೆ ಕೈ ಹಾಕು ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪೊಟ್ಳ ಇದ್ದು ಅದರ ತಕಂಡು ಬಾ ... ಯೆಮ್ಮನೇದು ಕೇಳಿರೆ 'ನಮ್ಮಲಿ ಮಲಬಾರದ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪಿಲ್ಯಲೇ ಬಾಂದ್ರಿ!... ಅಪ್ಪಯ್ಯ್ಯ ತಿಂಬುದು... ಅದ್ಕೇ ರಾಮಜ್ಜ ಕಳಿಸಿದಿದ್ದ ಹೇಳು' ಚೆಡ್ಡಿಕಿಶೇಲಿ ಹಾಯ್ಕಾಂಡು ಬಾ.... ತಮಾ ಬೇಗ ಹೋಗು ಶಂಜಾಗೋಗ್ತು ಕಡೇಗೆ ...ಅಂದ ಮರಿ ರಾಂಭಾವ....
      ಮಾಣಿ ಸತ್ನೋ- ಬಿದ್ನೋ ಹೇಳ್ವಾಂಗೇ ಹಾಳಿಕಂಟ ಹಾರಕಂಡು ಓಡೋದ ರಾಮಜ್ಜನ ಮನೇಗೆ..... ಅವಂಗೂ ಅದೇ ಬೇಕಾಗಿತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿ ಇದ್ದಿತ್ತು!!! ಕೂಸು ಶಾಲೆ ವಿದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಾರೂವ ಬಾಕಿ ಮನವಾರ್ತ್ನೆ ಲಾಯಕ್ ಮಾಡ್ತಿತ್ತು ನೋಡೂಲೂ ಅಂಥಾ ಕುರೂಪಿ ಯೇನಲ್ಲ ಬಿಡು..! ಪಡಸಾಲಿ ಜೈರಾಮ ಪ್ರತೀ ವರ್ಷ ಕೆಕ್ಕಾರ ತೇರಲ್ಲೂ ಸಾವಿತ್ರಿಗೆ ಬಳೇ ಕೈಗಿಡಸತಿದ್ದ, ಈವರ್ಷನಾರೂ ಇದ್ದನೇ ಹೇಳಿ ಕೇಳ್ತಿದ್ದ. ಸಾವಿತ್ರಿ ಥು...ಹೋಗಾ ಜೈರಾಮಾ... ನಾ ಮದ್ವೆ ಗಿದ್ವೆ ಯೆಲ್ಲ ಆಗೂದಿಲ್ವಾ.... ನೀ ಬಳೆ ತುಂಬಸಿ ಕೊಡು ಕಡೇಗ್ ನೋಡ್ವೋ.. ಹೇಳ್ತಿತ್ತು ಸಾವಿತ್ರಿ... ಅದ್ಕೂ ಮಾಣಿ ಅಂದ್ರೆ ವನ್ನಮೂನಿಯಾ ....ಅದೇಯಾ....
   ಅಂತೂ ಮಾಣಿ ಓಡಬಂದು ...ಉಫು...ಉಫುಉ ..ಹೇಳಿ ಏದುಸ್ರು ಬಿಟ್ಟ.. ........ಸಾವಿತ್ರೀ !....ತಾತೀ..ತಾತೀ!!!... ಅಂದ.. ಸಾವಿತ್ರೀಗೆ ಅವ ಸಾವಿತ್ರೀ ಹೇಳಿ ಕರದ್ದು ಕೇಳ್ಸಿದ್ದಿಲ್ಲೆ ಅದೇ ತಾತೀ...! ಹೇಳದಕೂಡ್ಳೇ ಓ.....ಬಂದೆ.... ಅಂತು.... ಓಡಬಂತು ಹೆರಂಗೆ....ಆ ಕರೆಯುವ ದೆನಿ..... ಅವ್ಳಲ್ಲಿ ಒಂದ ರೀತಿ.... ಜುಂ.... ಅನ್ನಸ್ತು ಅಂಬಾ ಕಾಣ್ತು..... . ಅಥೋ... ಯೆಂತದೂ...? ಕಣ್ಣಲ್ಲೆ ಕೇಳ್ತು ಮಾಣಿಯಾ.... ನಿಮ್ಮನೇ ಹೊಗೆಸೊಪ್ಪನ ಅಂಡಿಗೆ ಯೆಲ್ಲಿದ್ದೇ??.... ಅಯ್ಯೋ ಶಿವನೇ   ನಾ ಯೆಂತದೋ ಹೊಸಾ ವಿಷ್ಯ ಇದ್ದು ಹೇಳಿ ಓಡೋಡಿ ಬಂದೆ.  ಪಲಕಾರಾ ಹೊಲೀತಾ ಇದ್ದಿದ್ದೆ.. ನಾಡದೀಗೆ ಅಕ್ಕನ ಮಗಂಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕೂದಲಿ.... ಪಲಕೆಲ್ಲಾ ಹಿಡೀತಿತ್ತು ಹೊಲಗೇ ಬಿಡ್ಸಿ ದೊಡ್ಡ ಮಾಡಕತ್ನೇ ಇದ್ದಿದ್ದೆ....... ಸಾವಿತ್ರಿ ಪಲಕು ಪಲಕಾರಾ ಹೇಳದ್ದೇಯಾ ಮಾಣಿ ಮೀಶೇಲೇ ನೆಗೆಯಾಡ್ದ...!....ಆದ್ರೂ ರಾಂಭಾವ ಹೇಳದ್ದು ಮರದ್ನಿಲ್ಲೆ....ಯೆ...ಹೊಗೇಸೊ.....?.... ಇಲ್ಲೇ ಮೇಲೆ ನಾಗಂದಿಗೆ ಮೇಲೆ ಇದ್ದು ,,, ನನಗೆ ಮುಟತಿಲ್ಲೆ.. ಅಂತು ಸಾವಿತ್ರಿ.......ಅಲ್ಲೇ ಸ್ಟೂಲ್ ಹತ್ಕಂಡು ತೆಗೆಯೇ....... ಅಂದ...ಮಾಣಿ..!! .... ಅದು ಮೇಲೆ ಹತ್ತದಾಗ ಇವಂಗೆ ಯೆಂತಾ ಕೆಲ್ಸಾ...? ಗುತ್ತಾಜಿಲ್ಲೆ..!!!!!! ಇಲ್ಯಪ್ಪಾ.. ನನಕೂಡಾಗಾ... ಬೇಕಾರೆ ತೆಕಂಡು ಹೋಪ್ಲೆ ಅಡ್ಡಿಲ್ಲೆ ಅಂತು ಸಾವಿತ್ರಿ... ಮಾಣಿ.... ಅಂಡ್ಗೆ ಅಡೀಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತೆಗದಾ..... ಕಿಶೇಲಿ ಹಾಯ್ಕಂಡಾ.... ನಾ ಬತ್ನೇ ತಾತೀ.....ಅಂದ..  ಹಂ... ಮನೇಲಿ ರಾಶಿ ಜನ ಇದ್ದೊ... ನಾಳೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಪ್ಲೆ ಬಂಜೋ... ಅಕ್ಕಾ....!!!!! ಆತು ...... ಮಾಣಿ ಹೊರಟ... ಆದ್ರೂ ಹೊಲಿತ್ನೇ ಇದ್ದ ಲಂಗ ಪಲ್ಕೀ ನೇ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಕಂಡಿದ್ದಿತ್ತು!!!!! ಅದು ಹಿಂದಿನ ತಿಂಗ್ಳು ಪ್ರಕಾಶಣ್ಣನ ಮದ್ವೇಲಿ ಉಟ್ಕಂಡ ಪತ್ಲಕ್ಕೆ ಯೆಂಥಾ ಸರೀ ಮ್ಯಾಚಾಗ್ತು ಅಂದ್ರೆ....... ಹಾಗೇ ಸಾವಿತ್ರೀ ಯೋಚ್ನೇಲೇ ಹಾಳಿಕಂಟ ದಾಟ್ದಾ... ಧಡಂ..... ಅಯ್ಯೊಯ್ಯೋ... ಬಿದ್ಬುಟಾ..... ಗೆದ್ದೆ ಬೈಲಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದ್ ಕೊಯ್ದ ಭತ್ತದ ಕೂಳೆ ತೊಡೆ ಸಂದೀಗೆ ಹೊಕ್ಕೋತು........ ಅಯ್ಯೋ ರಕ್ತಾ..... ಆದ್ರೂ.... ಅಲ್ಲೇ ಇಪ್ಪ ಯೆಂತದೋ ಯೆಲೆ ರಸ ಹಚ್ಕಂಡು ಓಡ ಬಂದು ರಾಮಜ್ಜಂಗೆ ಪೊಟ್ಳ ಕೊಟ್ಟಿಕ್ಕಿ ಬಚ್ಚಲಮನೇಗೆ ಹೋದ... ಕಾಲಿಂದಾ ಬತ್ನೇ ಇಪ್ಪಾ ರಕ್ತ ಸಾವಿತ್ರಿ ಪಲ್ಕೀ ಬಣ್ಣನೇ ಇದ್ದು ಹೇಳಿ ಮನಸಲ್ಲೇ ನೆಗೆ ಬಂತು.... ಮಳ್ ಸತ್ತವಂಗೆ....
    ರಾಂಭಾವ ಮಾಣಿ ತಕಾಬಂದಾ ಪೊಟ್ಳಾವಾ ಹಗೂರಕ್ಕೆ ಬಿಚ್ಚಿ ಪಟ್ಟುವ ವಂದೇ ಕೈಲಿ ಹಿಡ್ಕಂಡಿ ತೋರ್ಸದಾ....... ಅರೆರೆರೇ..ಹೌದಲೋ...... ಚಿಮಣಿ.......?   ..... ಚೆಕ್ಕೇ ಭಾವ..  ಬಾಯಿ ಬದೀಗೆ ಬಂದ್ ಕವಳಾವ ಅಂಗೋಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವರಸಿ ಕೇಳದಾ. ಯೆಮ್ಮನೇಲಿದ್ದಾ...... ಅಂದ.... ಕೇಟು........ ಕೊಡ್ತಾ...ತನಿ.......ಯಾರಾರು ಇದ್ವಾ.... ಪಟ್ಟು ಕೌಂಚಿಟ್ಟಿಕ್ಕಿ ಚೌಕಿ ಭಾವ ಮೇಲೆದ್ದ.. ತಡೇ ಹನಿ ಉಚ್ಚಿ ಹೊಯ್ಕಾ ಬತ್ತೆ!.... ಎದ್ದೋದಾ.. ಚಿಮಣಿ ಬಂತು....! ಬೆಂಕಿ ಪೊಟ್ಣ ರಾಂಭಾವನ ಗಂಜೀಪರಾಕಿಂದ ಹೆರಗ ಬಿತ್ತು...!..... ಚಿಮಣೀಗೆ ಬಂಗಿಸೊಪ್ಪು ತಿಕ್ಕಿ ತಿಕ್ಕೀ ತುಂಬ್ಸಾತು.... ಯೆಂಕುಟೀ ಭಾವಂಗೆ..... ಬೆಂಕಿ ಬಿತ್ತು, ಚಿಮಣೀಗೆ.... ಹಾಂಗೇ ಉಚ್ಚಿ ಹೌವಲೆ ಹೋದ ಚೌಕಿ ಬಾವ ತಿರಗಿ ಬಂದ... ಅವನ ಪಂಜಿ ತುದಿ ವದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು.. ತುದೀಗೆ..!!!? ಸುತ್ಲು ಕುಂತ್ಕಂಡು ವಬ್ಬರಾದಮೇಲ್ ಒಬ್ಬರಂತೇಯಾ ಚಿಮಣಿ ಬಾಯಿಗಿಟ್ಟೊ ಮುದುಕರು!!! ಯೆನಗೇ... ಈ ದ್ರೌಪದಿ ಸ್ವಯಂವರದ ನೆನಪಾಗೋತು!!!!! ಆ ಪಂಚ ಪಾಂಡವರು ವಬ್ಳೇಯಾ ದ್ರೌಪದಿ.........ಹಿಹ್ಹಿಹ್ಹೀ...ಇಲ್ಲೂ ಚಿಮಣಿ ವಂದು ಇವು ಎಂಟೂ.....ಅರೆರೇ...
      ಅಂತೂ ಚಿಮಣೀಲಿ ಹೊಗೆ ಬಪ್ಪುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗೋತು.........ಅತೋ ಮುಗ್ದೋತಕಾ....ರಾಂಭಾವಾ..... ಇನ್ನೂ ಹನಿ ಸೊಪ್ಪಿದ್ದಕಾ ಕೊಟ್ಟೇಲಿ... ಅದ್ನೂ ತುಂಬು ಯೆಂಕುಟೀ ಭಾವಾ..ಹೇಳ್ದಾ...ಚೆಕ್ಕೆಭಾವ..... ಹೌದೋ...ಇದ್ದು...ಕಾಳಾವರ ಎಕ್ಕನೇ ಹೆರ್ಶೀ..... ಇನ್ನೂ ವಂದ್ ಪಟ್ಟು ಆಗವಕಾ...ಸಾಯಲೀ...... ತುರ್ಪು....ಕಾಲಿ ಆಗೋಜು...... ಇಳತಾ ಯಾರದೋ..... ಒಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡೂ ನಮನೀ ಇಲ್ಲೆ....... ಮಾತಾಡೀರೂ ಅದು ಯೆಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ ...ಕಡೇಗೆ..... ಶಿದ್ದನಮನೆ ಯೆಂಗ್ಟ- ಸೊನಗಾರ್ ವಿಟೋಬಶೇಟ್ಟಿ.... ಆಚಾರಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀವರೆಗೆ ಹರದಾಡೂಲೆ ಶುರುವಾತು.... ನಿತ್ಕಂಡ್ರೆ ವನ್ನಮನೀ   ಓಲಾಡ್ತೋ.... ಹಾ...ವಯಾ....... ಇದು ಭಂಯಂಕರ ಸ್ಟ್ರೋಂಗ್ ಇದ್ದೋ... ಅವಧಾನಿ ನಾಣ ಭಾವ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಹೇಳೂಲೆ ಶುರುಮಾಡ್ದಾ.... ಸುದ್ದಿ..ಯೆಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಹೋಗಿ.... ಇಸ್ಪೀಟಿನ ಪಟ್ಟು ಕೈ ಜಾರ್ತಿಲ್ಲೆ ....ಸಾಕು ಬಿಡ್ವೋ ಹೇಳೂ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬಂದೋ......
    ಸಂಜಾಗೋತಕಾ....ನೋಡು,,,ಗುತ್ತೇ ಆಜಿಲ್ಲೆ!... ರಾತ್ರಿ ವಂಭತ್ತಾಗಿತ್ತು...ಆಗ!! ....ಆಯಿ.....ಉಂಬ್ಲಕ್ಕಾತು ಕಾಲ್ ತೊಳ್ಕಳಿ...ಸಾಕು ಬಿಡಿ....ಅಂತು.... ನಾನು ಸಂಧ್ಯಾವನೇಗೆ ಕುಂತಲ್ಲೇ ಅಪ್ಪೇ ಹುಳಿ ವಗ್ಗರಣೆ ಸರಿ ಆತೋ ಇಲ್ಯೋ ಹೇಳಿ ಹೇಳ್ದೆ.................ತಮಾ...... ಅಪ್ಪಯ್ಯ...ಕರದಾ......!! ಕೂಸೇ...ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಕರೇತ್ನೇ ಇದ್ದಾ...... ಯೆಂತಕ್ಕೆ ಕೇಳು ?...ಅಂತು ವಗ್ಗರ್ಣೇ ಹುಟ್ಟ ಅಪ್ಪೇಹುಳಿ ತಪ್ಲೇಗೆ ಅದ್ದಿಕ್ಕಿಯ......ಅದು ಚೊಂಯ್....ಚುರಕ್...ಅಂತು...ಪರಮಾಳಾ ಘಂ ಗುಡ್ತು....... ಕೂಸು ಬರಕಾರೆ ಚಿಮಣೀಬುಡ್ಡಿ ಹಿಡ್ಕಂಡೇ ಬಂತು ಅಪ್ಪಯ್ಯನ ಕೂಗು ಯೆಂತಕ್ಕೇ ಹೇಳಿ ಗುತ್ತಿದ್ದಿತ್ತು ಅದ್ಕೆ ಹೋಪೋವಕ್ಕೆ ಸೂಡಿ ಹಚ್ಚೂಲೆ....! ಅಲ್ಲೇ..... ಕೆಳಗಿಡು ಕೂಸೇ... ಕೂಸು ಇಟ್ಟಿಕ್ಕಿ ವಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬಜ್ಞೆ ಹೇಳೂಲೆ ಶುರು ಮಾಡಿದಮೇಲೆ  ಯೆಂಕುಟೀಭಾವ ಹೇಳದಾ... ಅಷ್ಟಾಗಿತ್ತು ಬಂಗಿ ಮೋಜು!....
      ರಾಂಬ್ಭಾವ ಮನೇಗೋಗೋ ಹೇಳಿ ಸೂಡಿ ಕತ್ಸೂಲೆ ದೀಪಕ್ಕೆ ಸೂಡಿ ಹಿಡ್ದಾ..... ದೀಪಕ್ಕಿಂತಾ ಮೇಲೆ ಸೂಡಿ ಇದ್ದು ಹೇಗ್ ಬೆಂಕಿ ಹಿಡೀತು ಅದು !!!/ ದೀಪದ್ ಕೊಡೀಗೆ ಮಡ್ಳಗರಿ ತಾಗಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲೆ..........!........ ರಾಂಭಾವಾ ಕೆಳಗೆ ಹಿಡಿಯಾ....ಅದ್ಯೆಂತಾ ಮೇಲೆ ಹಿಡದ್ದೆ? ....ಅಂದಾ ಚೆಕ್ಕೆ ಭಾವ. ಕೇಳ್ಗೆ ಶಿಕ್ಕಿದ್ದಿಲ್ಯಾ....ಅದ್ಕೇ...ಮೇಲೆ...ನೋಡ್ವಾ ಹೇಳೀ...........ಅಂತು....ರಾಂಭಾವಂಗೆ ಸೂಡಿ ಡಗಾ ಕೊಡ್ತು...ಚೌಕಿ ಭಾವ....ಹಾಂ ಹಿಡತ್ತಾ..... ನೆಡೆ..... ಹಾಂಗೇ ಯೆನಗೂ ತೋಸು ಅಂದ.... ರಾಂಭಾವ..... ಹೌದು...ಹಿಡದ್ದು ಅಂಬ್ಯಾ...ಹಾಂಗಾರೆ ಹೋಪೋ..ನೆಡೆ...ಹೇಳಿ ಕತ್ತಿಗಿದ್ದೇ ಹೋದ ಸೂಡೀಯಾ ಬೀಸೂಲೆ ಶುರುಮಾಡ್ದ.... ಚೆಪ್ಪಲ್ ಕಂಡಿದ್ದಿಲ್ಲೆ ಹಾ...ಅದಿಲ್ಲೇ ಇರ್ಲೀ..ನಾಳೆಗೆ ಬಂಡು ತಗಂಡ್ ಹೋಗ್ತೇ ಹೇಳಿಕ್ಕಿ ಹೊರಟ.... !! ದಣಪೆ ದಾಟಿ ಅಚೇಬದಿಗೆ ಹೋದ್ರೆ... ರಾಂಭಾವನ ಮನೇ....!!!! ಸೂಡಿಯೆಂತಕ್ಕೇ ಅವಂಗೇ ಹೇಳೇ ನನಗೆ ಅರ್ಥಾಜಿಲ್ಲೆ..!ಇನ್ನು ಚೆಕ್ಕೇಭಾವಂಗಾದ್ರೆ ಸುಮಾರು ದೂರಿದ್ದು  ಅವ ಬೀಡಿ ಹಚ್ಚುಲೇ ಹೇಳಿ ಅದ್ಯೆಂತದೋ ತಗಬಂದ್ಕಂಜ ಕುಮ್ಟೇಗೋದವ!! ಅದು ಹೆಬ್ಬೆರಳ್ಲ್ಲಿ ಗಿರಕ್ಕನೆ ವತ್ತದ್ ಕೂಡ್ಳೇ ಬೆಂಕಿ ಹತ್ಕತ್ತು.. ಅಡ್ಕೇ ವಖಾರಿ ಶಂಬೆಗ್ಡೆ ತೋರ್ಸಿದ್ನಾಗಿತ್ತಡಾ.. ಅದ್ನಾ... ಅದರಲ್ಲೇ ಹೋಗ್ತೆ ಅಂದ ಹೊರಟೇ ಬುಟಾ... 
         ಅಲ್ಲಿ ಕೆಳಗೆ ಬೈಲಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದೆ ಕೊಯ್ಲಾಜು..ಸೀದಾ ಹೊದ್ರೆ ಚೆಕ್ಕೆ ಭಾವನ ಮನೇ ಕೀಬ್ಳೀಗೇ ಹೋಪ್ಲಾಗ್ತು... ಗೆದ್ದೆಲಿ ಹಾಳಿಕಂಟಾ ದಾಟೂದು ಹೇಂಗೇ...? ಅತೊತೊತೋ... ಇದ್ಯಾರನಾ........ಗೆದ್ದೇ ತುಂಬಾ ಪಾಗಾರಾ ಹಾಕಿಕ್ಕಿದೋ ಸಾಯಲೀ...... ಅಂತೂ ನಾರಣಂಗೆ ಹೇಳಕ್ಕಾತು...! ಈ ಪಾಗಾರಾ ಯೆಲ್ಲ ವಲಗಾಕು..ನಾಳೇನೇಯಾ..ಹೇಳಿ.ಥೋ. ಇದು ಸಾವೇರನ ಮನೆ ಗೆದ್ದೆ....ಗಾಳೀ ಶಂಭಟ್ಟ ಊರೆಲ್ಲಾ ತಂದೇಯಾ ಅಂಬ ಗೆದ್ದೇಲಿ ಗುಳ್ಳೇ ಹೆಕ್ಕಿ ಮಾರೂಲೂ ತಯಾರಿದ್ದಾ ಬಿಲೋ..... ಇದ್ಯೆಂತಾ ನಮನೀ ಹೇಳೇ ಅರ್ಥಾಗ್ತಿಲ್ಲೆ ..... ಸೊಸಾಯ್ಟೀ ಶಾಂತ್ ಭಟ್ಟ.ಬೆಳೆ ಸಾಲಾ ತುಂಬವ್ರೋ ಈ ವರ್ಷ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಮಾಡೂಲೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲೆ... ಗಾಣಗರ ಸುಬ್ರಾಯ ಶೆಟ್ಟಿ ವಡ್ಯಾ ಈವರ್ಶ್ ಮಾತಾಡ್ಸೂಕೇ ಬರಬೇಡಿ ಹೇಳಿಕ್ಕಿದಾ..ಯೆಂತಾ ಮಾಡವನಾ?.... ಕೂಸೀಗೆ  ಹನ್ನೆರಡಾಣೆ ಆಗ್ತು  .......'ಜ್ಹಾತ್ಳಗಾ' ಹೇಳಿ ಹೇಳ್ ಕಳ್ಸಿದ್ದೊ.. ವಟ್ಟು ಈ ಮಳಗಾಲಕ್ಕೆ ...... ಗಟ್ಟದ ಮೇಲ್ ಬದೀಗೆ ಹೋಪದೇಯಾ ಅಂಬಾ ಕಾಣ್ತು..... ದೇಶಾವರಕ್ಕೆ..... ಹೇಳೇಲ್ಲಾ ಆಲೋಚ್ನೆ ಹಾಕಿರೂ .........ಹಾಳಿಕಂಟ ದಾಟೂಲೆ ಅಪ್ಪ ನಮನೀ ಇಲ್ಲೆ ಕಾಣ್ತು   .... ಈವತ್ತು....!
ಮರಿ ರಾಂಭಾವ.... ಹತ್ತಿಗಿದ್ದೇ ಹೋದ್ ಸೂಡಿ ಬೀಸ್ಕಂಡು ದಣಪೆ ದಾಟದಂವಾ....... ಮನೇಗೇ ಹೋಗೋ ಹೇಳಿ ಹೋಜ..!..... ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಗಾ ಮುಂಚೆ ಯೋಳು ಗಂಟೇಗೆ ಕುಮ್ಟೆಗೆ ಹೋಪ ಹೋಲ್ಟಿಂಗ್ ಬಸ್ಸನ ಡ್ರೈವರ ನಮ್ಮನೆ ಹತ್ರ ಹೊರ್ನ ಮಾಡ್ಕಂಡು ಹೋಯ್....ಹೋಯ್... ಹೇಳಿ ಕರದಾ...ಹೋದೆ.  ಇದೆ..ನೋಡಿ. ನಿಮ್ಮನೇ ಅಚೇಮನೆ ರಾಂ ಭಟ್ರು....... ಅಲ್ಲಿ ಗಣಪತ್ನಾಯ್ಕನ ಅಂಗ್ಡೀ ಮುಂದ್ ಬದೀಗೆ ಸೂಡಿ ಬೀಸ್ಕತ್ನೇ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ರಪಾ !!!!!!!!!ನಾ ಗಾಡಿ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಕರೆ ನೋಡ್ದೇ.... ಅಂದ.......... ಅತೋಪಾ.... ಸಾಯಲೆ ಮರ್ಯಾದಿ ತೆಗದ್ಬುಟ್ಟಾ...ಈ ರಾಂಭಾವಾ..... ಕೇಳ್ತನೇ.....ಯೇ.. ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ನಡಾ...ಇನ್ನೂವಾ..! ಬೆಳ್ಗಾಗಿ ಇಷ್ಟೊತ್ತಾತು ಈಗ್ಲೂ ಸೂಡಿ ಬೀಸ್ಕತ್ತೇ ಹೋಗ್ತಿದ್ನಡಾ...... ಅಲ್ಲಿ ಯೆಂತಕ್ ಹೋಗ ಸತ್ನನಾ... ಇಲ್ಲಿ ದಣಪೆ ದಾಟೀರೆ ಅವನ ಮನೆ ಅಂಗಳಾ....!
    ಮಾಣಿ...ಓ ಮಾಣೀ... ಬಗೇಲ್ ಹೋಗಾರೂ ಬಾರಾ.... ಕಡೇಗೆ.... ಅಲ್ಲಿ ಆ ಗಾಮೊಕ್ಕಲ ಕೇರಿ ಬದೀಗೆ ನೆಡದ್ ಬುಡ್ಗೂ......... ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸೊಪ್ ತಪ್ಪ ಮಾದೇವಿ ಮನೆ ಅವಂಗೆ ಹಿಂದಿನಿಂದ್ಲೂ ಬಳಕೆ ಜಾಗಾ...ಮಾರಾಯಾ........ ಬಗೇಲಿ ಹೋಗ್ಬಾ...ಕರಕಂಡು ಬಾ....ಮಾಣಿ ಆಸ್ರೀ ಕುಡೂಲೆ ಕೂಚನ್ರೋ...... ಕಡೇಗೆ ಹೋಗ್ತಾ,,,ಬಿಡೀ... ತಮಾ ಚಾ ಹಾಕ್ಲನಾ..... ಪೇಲೆ ವಂದೂ ತೊಳದಾಜಿಲ್ಲೆ..... ಸಾಯಲೀ ನಿನ್ನೇ ರಾತ್ರಪ್ಪಾಗಾ ಇವರ ಅವತಾರ ಸುಧಾರ್ಸೂಲೇ ಆಗೋತು... ಅತ್ಲಾಗಿ ಮನೀಕತ್ವೂ ಇಲ್ಲೆ ಇತ್ಲಾಗಿ ಯೆನಗೆ ಮನುಗೂಲೂ ಬಿಡತ್ವಿಲ್ಲೆ... 'ಬರೀ ಗುಲ್ಲು ನಿದ್ರೆಗೇಡು' ಈಗ ಕಣ್ ಕೂರತು... ತಂಗೀ ಆ ಪೇಲೆ ತಕಂಬಾ ಅಣ್ಣಯ್ಯಂಗೆ ಚಾ ಹಾಕ್ತೇ.... ಕೂಸು ಮಡೇ ಬಾಚೂಲೆ ಹಣಕದ್ದು ಹಾಗೇ ಓಡೋಗಿ ಪೇಲೆ ತಂತು...ಆಯಿ ಪೇಲೆಗೆ ಚಾ ಹಾಕತು........ ಥ್ಫ್ ಫ್... ಉವ್ವೇಕ್..... ಅತೋ ಆಯೀ..... ಯೆಂತಾ ಇದ್ದಿತೇ ಈ ಪೇಲೆಲೀ,......ಇಶ್ಶೀ...... ವ್ವೇಕ್............ಅಥೋ ತಮಾ...ನೋಡಿದ್ನೇ ಇಲ್ಲೆ.... ನಿನ್ನೆ ಯಾನು ಅವ್ಕೇ ಹೇಳಿ ಅಪ್ಪೇ ಹುಳಿ ಕುಡೂಲೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಿದ್ದೇ... ಅದು ಹಾಂಗೇ ಇದ್ದಿತ್ತು ...... ಈ ಸುಟ್ ಕೂಸು,...... ಯೇ... ಬಾರೇ ಇಲ್ಲಿ .....ಇದ್ಯೆಂತಾ ತೊಳ್ಕಂಡೂ....ಬಪ್ಪದಲ್ಲದನೇ.... ಇದ್ಯೆಂತಾ ಸುಟ್ ಕೆಲಸವೇ ಮಾರಾಯ್ತೀ,,,,,,,, ಹಾಂಗೇ ತಂದಿಟ್ಟಿದ್ಯಲೇ ...ಪೇಲೆಯಾ..... ಯಾನೂ ಹೆಡ್ಡ.... ನೋಡಿದ್ನೇ ಇಲ್ಲೆ..... ಅದ್ಕೇ ಚಾ...ಸುರದ್ನಕ್ಕು........ ಸಾಯಲಿ ತಮಾ ಅದ್ರ ಅಲ್ಲೇ ಬಿಡು....ಬೇರೆ ಚಾಮಾಡ್ತೇ ಈಗ ಅವ್ಕೂ ಬೇಕಲಿ ವಂದ್ ಗಂಗಾಳಾ ತುಂಬಾವಾ.... ಚಾ...... ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ರೆ.... ಮಾಣಿ ...... ಆಯೀಈಈಈಈ ನಾ ಬತ್ನೇ...... ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿತ್ರಿ......... ಕೋಲೇಜಿಗೆ ಈವತ್ತು ಮೊದಲ್ನೇ ಪಿರಡು ಇದ್ದು ಹೇಳಿದ್ದು..... ಕೋನಳ್ಳಿ ಬಸ್ಸೀಗೆ ಸುಬ್ರಾಯಶೆಟ್ಟಿ ಡೈವರಾ... ...ಅದ್ಕಾಗಿ ನಾ ನವಿಲಗೋಣ್ ಬಸ್ಸೀಗೇ ಹೋಪೋ ವಟ್ಟೂವಾ ಹೇಳಿದ್ದೇ... ಹೇಳಿ ಪ್ಯಾಂಟ ಏರ್ಸಕತ್ನೇ ಹೇಳ್ದಾ...ಹಿತ್ಲಾಕಡಂಗೆ..... ಮಡವಾಳ ನಾಗಿ ಸೊಪ್ಪನ ಹೊರೆ ತಂದಾಕಿಕ್ಕೀ ವಡ್ತೀ.... ಅಂದ್ಲು ....ಅಪ್ಪಯ್ಯ ಅಡ್ಕೇ ಹೆಕ್ಕಂಡಿ ಬಂದಾ ಅಂಬ ಕಾಣ್ತೂ............ ಕೂಸೇ ಯೆಲ್ಲೋದ್ಯೇ.... ಓ ಆಯೀ....... ನಂಗೆ ಈವತ್ತು ಇಲ್ಲೇ ತಂದ ಕೊಡು ವಳಗೆ ಬತ್ನಿಲ್ಲೆ......! ಅಂತು.....ಅತೋ ತಿಂಗಳಾಗೋತನೇ.....!ಕೂಸೇ.... 

* ನಾನು ಕಂಡ ನನ್ನೂರ ಸಾಧಕರು


* ನಾನು ಕಂಡ ನನ್ನೂರ ಸಾಧಕರು

‎...........ತುಂಬಾ ಜನ ಇದ್ದಾರೆ ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ನನ್ನೂರಿನ ಕೆಲ ಮಹನೀಯರ ಜೀವನದ ದಿಶೆಯನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವ ಕುತೂಹಲ,ಅವರಂತೆ ನಾನಾಗಲಾರೆನಾ ಎಂಬ ಹಪಹಪಿಕೆ, ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಚಪಲ....................
..ಓದಿ...ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿ.ಅವರಂತೆ ನಾವೂ ಆಗಬಹುದಾ.....ಚಿಂತೆ ಬ್ಯಾಡಾ..ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿ.......ವಂದನೆಗಳು... 
******************************************************************************************************
                                                         01) ನಾಣಿ (ನಾರಾಯಣ) ಸಭಾಹಿತರು:-
  :- ಸಭಾಹಿತ ಕುಟುಂಬದ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮನುಷ್ಯ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ನಿಲ್ಲಬಲ್ಲ ಸಮರ್ಥ.ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ  ವಿವಾಹಾದಿ ಕಾರ್ಯಗಳು ನಡೆದರೂ ಅಲ್ಲಿನ ಮೇಲುಸ್ತುವಾರಿಕೆ ನಾಣಿ ಸಭಾಹಿತರದ್ದು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆಅಡ್ಡಿ ಆದಾಗ ತಾವೇ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಿಂ ದಲೇ ತರಿಸಿ ಮಾಡಿ ಬಿಡುವಂಥ ಗುಣ ಅಂತೂ ಕಾರ್ಯ ನಿಲ್ಲಬಾರದು ಯಜಮಾನನ ಮಾನ ಹೋಗಬಾರದು, ಹೋದರೆ ಊರಿನ ಮಾನವೇ ಹೋದಂತೇ ಎಂದುಭಾವಿಸುವಂಥ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ.
        ಅವರ ಪ್ರಾಯದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ನಾನು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ ಮಾತೊಂದಿತ್ತು,ಅದೆಂದರೆ, ಆಗ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ರೇಷನ್ನಿನ ಕಾಲ, ಜನ ತುತ್ತು ಅನ್ನಕ್ಕೆ ಪರದಾಡುವ ಕಾಲ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊರಿನ ಕೆಲ ಮುಖಂಡರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸವಾರಿಯನ್ನು ಊರಿಗೆ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮೆರೆಯುವ ಆತುರ. ಆದರೆ ಈ ಸಭಾಹಿತರಿಗೆ ಜನರು 'ನೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸವಾರಿಯನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಜನರು ಸವಾರಿಯ ಉಪಚಾರ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಶಕ್ತರಿಲ್ಲ, ನಾವು ನಗೆಪಾಟಲಿಗೀಡಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಈಗ ಬೇಡ 'ಎಂದರು. ಆದರೆ ಶ್ರಿ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರಬೇಕು ಕಡತೋಕೆಯಲ್ಲಿ (ಕೆಕ್ಕಾರು) ಮಠದ ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟಬೇಕು,ಜನರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು,ಎಂಬ ಇರಾದೆ ಬಹಳಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖಂಡರ ಒತ್ತಾಸೆ ಬೇರೆ. ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಕರೆಸಲೇ ಬೇಕು, ಗುರುಗಳಿಂದಲೇ ಸಭಾಹಿತರಿಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿಸಿದರೆ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ವಿಷಯ ಗುರುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರಂತೆ. ಅದರಂತೇ  ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀಗಳೇ ಸಭಾಹಿತರಿಗೆ ಒಂದು ನಿರೂಪು ಕಳುಹಿದರಂತೆ ' ಸವಾರಿ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಬರುತ್ತದೆ, ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ,ಇತ್ಯಾದಿ' ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಸಭಾಹಿತರು ಗುರುಗಳಿಗೇ ಕಾಗದ ಕಳುಹಿದರಂತೆ ಏನೆಂದರೆ, 'ತಮ್ಮ ಸವಾರಿ ಸಭಾಹಿತರ ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಸಭಾಹಿತರ ಸವಾರಿ ಹಳದೀಪುರಕ್ಕೆ  ಹೋಗುತ್ತದೆ' ಎಂದು (ಅವರದ್ದು ಸಮೀಪದ ಹಳದೀಪುರದಲ್ಲಿಯೂ ಮನೆಯಿತ್ತು). ಅಂದರೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಕ್ಠೋರವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಇತ್ತು
                                                       

                                                            02) ಕಡೇಮನೆ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ರು :-

      :- ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಕಡತೋಕೆ ಊರಿನ ಎಲ್ಲರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಇಟ್ಟರೆ, ಆ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯಷ್ಟೇ ಜಾಗ ಕಡೆಮನೆ ಒಂದು ಮನೆ ಆಸ್ತಿಗೆ 'ಸಮ' ಆಗಿತ್ತಂತೆ ಅಂತಹ ಮನೆತನದ ವಾರಸುದಾರ ಈ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ರು. ಅಷ್ಟಿದ್ದರೂ ಇಡೀ ಊರಿನ ಜನರ ಕಷ್ಟಕ್ಕಾಗುವ ,ಕಣ್ಣ್ರೊರೆಸುವ ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯ. ಅದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಊರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ತಂಟೆ ತಕರಾರು,ಪಾಲು-ಪಟ್ಟಿ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಕಡೆಮನೆ ಗೋಪಾಲಭಟ್ರು ಒಬ್ಬರು ಪಂಚಾಯತಿದಾರರು ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಅವರ ನ್ಯಾಯ ದಾನ ನಿಖರ! ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವಿತ್ತು ಜನರಲ್ಲಿ.
        ಯಾರದಾದರೂ ಮನೆಗೆ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ಟರು ಬಂದರೆ ಮನೆಯ ಜನರಿಗೆ ಸಂಭ್ರಮ. ಆ ಬರುವಿಕೆ,ಆ ಮಾತು, ಆ ಸಾಂತ್ವನ. ಹಾಗಿತ್ತು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಮನೆಯ ಜಗುಲಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೇ ಆ ಮನೆಯ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಅಳೆಯಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಯಾವ ತೊಂದರೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲಿ. ಕೊರತೆಯಿದೆ. ನಾನೇನು ಮಾಡಬಲ್ಲೆ , ಇವರ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಎಂದು ನೋಟದಲ್ಲೇ ತಿಳಿದು ಸುಮ್ಮನೆ ಎದ್ದು ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಆ ಮನೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕೊಡಬಲ್ಲ, 'ಬಲಗೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಎಡಗೈಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬಾರದು' ಎಂಬ ನಿಲುವಿನ ಮನುಷ್ಯ.
       ಅವರ ಕುರಿತು ಈ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಅದೆಂದರೆ, ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸರಿ( ತಿಂಡಿ) ಕುಡಿದು ಹೊರಬಂದು ಹಕ್ಕೆಹೊಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಯ ಮುಂಭಾಗದ ತೋಟದ ಅಡಿಕೆಗಿಡಗಳು ಅಲ್ಲಾಡಿದ್ದು ನೋಡಿ  ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವವ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸದವನೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅವನಿಗೂ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ " ಹಾಂ...ಬಂದ.... ಈವತ್ತು... ಬೋ....ಮಗ... ಹಾಂ ಇನ್ನೆಂತಾ ಖರ್ಮ ...ಮತ್ತೆ ಬೇಕೆನೋ.....ತಕಂಡು ಹೋಗದ್ದು ಮುಕ್ಕಿ ಖರ್ಚಾತು ಬಂದ... (ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಬಂದವ ಮನೆಯ ಸೂರಿನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕಾಲು ಕೆರೆಯುತ್ತ ನಿತಿರುತ್ತಿದ್ದ) ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ಟರು ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾರೆಂದು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳಮನೆಗೆ ಅಂದರೆ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು " ಯೇ...ಹೌದನೇ.....( ಈ ಯೇ... ಹೌದನೇ..ಇದು ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆಯುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಪದ. ಸುಮಾರು ಜನ ಈ ಪದದಿಂದಲೇ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕರೆಯುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ) ಆ.... ಹೆಸರು ಹೇಳಿ --- ಬಂದಾ.... ಇನ್ನೆಂತಾ ಹಾಕ್ಕಿಕ್ ಹೋಗವನಾ...ಸಾಯಲೀ.... ಅವಂಗೆ ಆಸರೀಗೆ ಕೊಡು ಕಡೇಗೆ ನೋಡ್ವೋ....ಬಾ ಇಲ್ಲಿ...ಅಲ್ಲೆಂತಾ ಅಂಗಳ ಕೆರೂದು..... ಕೂತ್ಗ. " ಎಂದು ಸ್ವಾಗತ !! ಅವ ಬಂದು ಜಗುಲಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತರೆ ಭಟ್ಟರ ಹೆಂಡತಿ ಒಂದು ಬಾಳೆ ಎಲೆಯತುಂಬಾ ಕಲಸಿದ ಅವಲಕ್ಕಿ, ದೊಡ್ಡ ಲೋಟದಲ್ಲಿ ಚಹ ಅವನ ಮುಂದೆ ತಂದಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಆಳು ಅದನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುವ ವರೆಗೆ ಮಾತಿಲ್ಲ. ಭಟ್ಟರು ನೋಡುತ್ತ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು . ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ... ಹೆಂಡತಿ ತಂದು ಹಾಕಿದ ಅವಲಕ್ಕಿ ಕಡಿಮೆಯೆನಿಸಿದರೆ.. ಮತ್ತೆ ಅವರೇ "ಹೌದನೇ....ಅವಲಕ್ಕಿಗೆ ಬರ!! ಬಂತನೇ..." ಸಾಕಿತ್ತು ಭಟ್ಟರ ಹೆಂಡತಿಗೆ... ತಂದೆ ತಂದೆ... ಎಂದು ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಅವಲಕ್ಕಿ  ತ್ಹಂದು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂತೂ ಆಳು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿನ್ನ ಬೇಕು. ಇದು ಭಟ್ಟರ ನಿಲುವು!!!! 
         ಆಸರಿ ಕುಡಿದಾದಮೇಲೆ ಕವಳಕ್ಕೆ (ತಾಂಬೂಲ) ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಯನ್ನು ಅವನೆಡೆಗೆ ತೂರಿ ' ಹಾಂ...ಕವಳ ಹಾಕು..... ಅದ್ಯೆಂತದೂ ಹೇಳಿ ...ಬೊಗಳು...... ಎಂತಾ... ಅಕ್ಕಿ ಬೇಕಾ....ಬೆಲ್ಲ ಬೇಕಾ.... ಯೆಂತಾ ಬೇಕು......" ಆಳು ವೀಳ್ಯದೆಲೆಗೆ ಸುಣ್ಣ ಸವರುತ್ತಾ ಮುಖ ಕೆಳ ಹಾಕಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ..... ಉಂಬೂಕೆ.....ಎಂದೆನ್ನುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ... ಹಾಂ...ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಿಡು......ಕಳದವಾರ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಮುಗ್ದೋಯ್ತು... ಅದೆಂತದೋ ಮಾಡಿ ಕೊಡ್ತೆ ಹೇಳಿ ಸತ್ತಿದ್ಯಲಾ.... ಅದು ಮಾಡಿ ನನಗೆ ತಿನಸದೇ ನೋಡು ಮಣ್ಣ..... ಮೊಕ ಹಾಕಲೇ ಇಲ್ಲ ಇಲ್ಲೀವರೆಗೆ.... ಈಗ ತಕಂಡ ಹೋಗದ್ದು ಮುಕ್ಕಿ ಮುಗೀತು.. ಬಂದೆ... ಬೇಡೂಕೆ.... ಆಯ್ತು ......ಹೌದನೇ....ಎಂದು ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಕೂಗಿ..ಓ ಇವಂಗೊಂದು ಎರಡು ಕೊಳಗ ಅಕ್ಕಿ ತಂದಾಕು..ತಗಂಡ್ ಹೋಗಿ ತಿಂದ್ ಸಾಯಲಿ...ತಿರಗ್ ಬಪ್ಪದಲ್ಲ..ಮತ್ತೆ.....ಹೂಂ...ಹೋಗು ಎದೆಮೇಲ್ ಹಾಯ್ಕಂಡ್ ಹೋಗು..ಇದನ್ನೂವಾ..ತಿಂದ್ ಹಾಳ್ ಮಾಡೂ.....ಮನೀಕಾ..... ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಹುಟ್ಟಲೀ..ಖರ್ಮಾ.ಖರ್ಮಾ... " ಎಂದು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದರೆ ಅಕ್ಕಿ ಮೊರದಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು ಒಳಗಿಂದ, ಆಳು ಪಂಚೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು 'ವಡ್ಯಾ...ನಾ ...ಬತ್ತೆ....'ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮನೆಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಇಲ್ಲಿ ಭಟ್ಟರು ''ಪಾಪವೇ.... ಬಡತನಾ....ಅವಂಗೆ.....ದೇವರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ...ನಮಗೆ...... ತಿಂದುಂಡ್...ಇರಲೀ....ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕೋ ಇದ್ದಾಂಗೇ ಅಲ್ದಾ..... ತಗಂಡ್ ಹೋಗ್ಲೀ..." ಎಂದು ತೋಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದರು
..........ಬೇಕಾ...ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತಾ ದೊಡ್ಡ  ಕೊಡುಗೈ ದಾನಿಗಳು....!!.ಊರು ಧನ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಹೀಗೇ...!!


                                                             03) ಭಡ್ತಿ ಗೋವಿಂದ ಭಟ್ರು :-

04) ಧರ್ಮಶಾಲೆ ಪುಟ್ ಭಟ್ರು :-

05) ಭಡ್ತಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಭಟ್ರು :-

06) ಡಾ|| ಗಣಪಜ್ಜ :-

07) ಕಟ್ಟೆ ಪರಮೇಶ್ವರ ಭಟ್ರು :-

08) ಎಸ್. ಶಂಭು ಭಟ್ರು :-

09) ಭಡ್ತಿ ವಿ.ಜಿ.ಭಟ್ರು :-

10) ಕೊಂಕೇರಿ ಪರಮೇಶ್ವರ ಭಟ್ರು :-

11) ಮಹದೇವ ನಾಯ್ಕ :-

12) ಕೆ.ಎಸ್. ಮೋಹನ ಹೆಗಡೆ :-

13)  ಎಸ್.ವಿ.ನಾಯ್ಕ :-

14) ಮೊಮ್ಮನ್ ರಾಂಭಟ್ರು :-

15) ಮಾಡಗೇರಿ ಗಣಪತಿ ಮಾಸ್ತರು :-

16) ಅವಧಾನಿ ಶಂಭು ಶಾನಭಾಗರು :-

17) ಸಂತನ್ ಶಂಭು ಹೆಗಡೆ :-

18) ನವಿಲಗೋಣ್ ಡಾ|| ವಿ.ವಿ. ಭಟ್ರು :-

19) ಮಧುಕರ (ಡಾ:) :-

20) ಕ್ರಿಶ್ಚನರ ಪಾವಲು :-

21) ಪಡಸಾಲಿ ಡೇವರು ಶೆಟ್ಟಿ :-

22) ಪಡಸಾಲಿ ಶಿವರಾಮ ಶೆಟ್ಟಿ :-

23) ಹೆಬ್ಳೇ ಕೇರಿ ಎಮ್.ಆರ್.ಭಟ್ರು :-

24) ಕೆಕ್ಕಾರು ಜೋಯಿಸರು :-

25) ದೇವಸ್ಥಾನ ಮಂಜ ಭಟ್ರು :-

26) ಗುಡ್ಡೂ ಜೋಯಿಸರು :-

27) ಘಾಟಿ ಗಣೇಶ ಹೆಗಡೇರು :-

28) ಮಂಜುನಾಥ ಭಾಗವತರು :-

29) ಜೋಗಿ ಕೃಷ್ಣ ಭಾಗವತರು :-

30) ಅಗ್ನಿ ಹೋತ್ರಿ ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಭಟ್ರು :-

31) ಜಿ. ಶಿವರಾಮ ಅಗ್ನಿ ಹೋತ್ರಿ :-

32) ಮಡಿವಾಳ ಹರಿಯಣ್ಣ :-

33) ಮಡಿವಾಳ ಮಂಜು ಸುಬ್ರಾಯ :-

34) ಮಠದ ಗೋಪಾಲ ಭಟ್ರು :-

35) ಮುಕ್ರಿ ಅಳ್ಳಿಕಟ್ಟಿ :-

36) ಬೆಣ್ಣೆ ಭಟ್ರು :-

37) ಪುಟಭಟ್ರ ಮನೆ ಮಂಜಜ್ಜ :-

38) ಮಡಿವಾಳ ಮಂಜು :-

39) ಬೂದಿಗುಡ್ಡೆ ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ಶೆಟ್ಟಿ :-

40) ಗುಂಬ್ಲೆ ಪುಟ್ಟಿ ಮಹಾಬಲೇಶ್ವರ ಭಟ್ರು :-

41) ಶಿದ್ದನ ಮನೆ ಯೆಂಗ್ಟ :-

42) ಸೊನಗಾರ ವಿಟೋಬ ಶೆಟ್ಟಿ :-

43) ಸೊನಗಾರ ರಾಮಚಂದ್ರ ಶೆಟ್ಟಿ :-

44) ಮೋಹಿನೀ ಭಟ್ಟ :-

45) ದರ್ಜಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣ ನಾಯ್ಕ :-

46) ರಾಮವಧಾನಿ :-

    ಇವರೆಲ್ಲ ಕಡತೋಕೆಯ ಊರಿನ ಮಹನೀಯರೇ , ಕೆಲವರು ನಗಿಸುತ್ತಿರುವವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅವರೇ ನಗೆಗೀಡಾದವರು...... ಊರಲ್ಲವೇ ಯೆಲ್ಲ ಥರದವರೂ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದರು. ಇವರಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕರು ನನ್ನ ಮನದ ಮರೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.!!!!